Yirmi Sekizinci Mektup’un Üçüncü Meselesi’ne İlave Edilebilecek Küçük Ve Hususi Bir Mektuptur.

Ahiret kardeşlerim ve çalışkan talebelerim Hüsrev Efendi ve Refet Bey, Sözler isimli Kur’an nurlarında Kur’an’ın üç kerametini hissediyorduk. Sizler de gayret ve şevkinizle bir dördüncüsünü ilave ettirdiniz. Bildiğimiz üç keramet şunlardır:

Birincisi: Telifindeki fevkalâde kolaylık ve sürattir. Hatta beş parça olan On Dokuzuncu Mektup, iki-üç günde ve her gün üç-dört saat içinde –tamamı on iki saat eder– kitapsız, dağda, bağda; Otuzuncu Söz ise hastalıklı bir zamanda, beş-altı saatte telif edildi. Yirmi Sekizinci Söz olan Cennet Bahsi bir veya iki saatte, Süleyman’ın dere bahçesinde yazıldı. Ben, Tevfik ve Süleyman bu sürat karşısında hayrette kaldık... Sözlerin telifinde Kur’an’ın bu kerameti olduğu gibi...

İkincisi: Yazılmasında da fevkalâde bir kolaylık, bir şevk ve usanmama var. Şu zamanda ruhlara, akıllara usanç veren pek çok sebep içinde bu Sözlerden biri çıktığı vakit, birden fazla yerde tam bir şevkle yazılmaya başlıyor, mühim meşguliyetler içinde her şeye tercih ediliyor ve bunun gibi...

Kur’an’ın Sözlerdeki Üçüncü Kerameti: Bunların okunması da usanç vermiyor. Bilhassa ihtiyaç hissedilirse okundukça zevk alınıyor, usanılmıyor.

İşte siz de Kur’an’ın dördüncü bir kerametini ispatladınız. Hüsrev gibi kendine tembel diyen ve beş senedir Sözleri işittiği halde cidden tembellik edip yazmaya başlamayan bir kardeşimizin, bir ayda on dört kitabı güzel ve dikkatli bir şekilde yazması şüphesiz Kur’an’ın sırlarının dördüncü bir kerametidir. Bilhassa Otuz Üçüncü Mektup olan Otuz Üç Pencere’nin⁵³ kıymeti tamamen takdir edilmiş ki, gayet dikkatle ve güzel yazılmış. Evet, o risale marifetullah (yani Allah’ı bilme, tanıma) ve iman-ı billah (yani O’na iman) için en kuvvetli ve en parlak risalelerdendir. Yalnız baştaki pencerelerde gayet kısaca ve özet şeklinde gidilmiştir. Fakat gittikçe açılır, daha da parlar. Zaten diğer eserlerin aksine, çoğu Söz kısa, özet halinde başlar, gittikçe genişler, aydınlanır.