Sekizinci Risale Olan Sekizinci Mesele
Bu mesele, altı sorunun cevabı olup “Sekiz Nükte”dir.
Birinci Nükte: Bir inayet eli altında Kur’an hizmetinde çalıştırıldığımıza dair pek çok gaybî işaretin nurlarını hissettik ve bazılarını gösterdik. Şimdi, o işaretlerin bir yenisi de şudur ki:
Çoğu Söz’de gayba dair tevafuklar var. Mesela, “Resûl-u Ekrem” kelimesinde, “aleyhissalâtü vesselam” ibaresinde ve mübarek “Kur’an” lafzında bir çeşit i’caz cilvesi göründüğüne bir işaret var. Gayba dair işaretler ne kadar gizli ve zayıf da olsa hizmetin makbuliyetini ve meselelerin doğruluğunu gösterdiği için bence çok mühim ve çok kuvvetlidir. Hem bunlar gururumu kırar ve sırf bir tercüman olduğumu bana kesinlikle gösterir. Hem benim için iftihar edeceğim hiçbir şey bırakmıyor; yalnız şükran vesilesi olan şeyleri gösteriyor. Madem bunlar Kur’an’a aittir, Kur’an’ın i’cazı hesabına geçiyor, kesinlikle cüzî irademiz ona karışmıyor, hem hizmette tembellik yapanları teşvik ediyor, risalelerin hak olduğuna dair kanaat veriyor, bizlere bir çeşit ilahî ikramdır, söylenmesi ve ortaya konulması tahdis-i nimettir ve aklı gözüne inmiş inatçıları susturuyor; elbette göstermek lâzımdır, inşallah zararsızdır.
İşte o gayba ait işaretlerin biri de şudur ki: Cenâb-ı Hak, Kur’an’a ve imana hizmetle meşgul olan bizleri teşvik ve kalblerimizi tatmin etmek için kusursuz rahmet ve kereminden Rabbanî bir ikram ve ilahî bir ihsan suretinde hizmetimizin makbuliyetine alâmet ve yazdığımızın hak olduğuna dair gaybî işaretler türünden, bütün risalelerimizde ve bilhassa Mucizât-ı Ahmediye, İ’caz-ı Kur’an ve Pencereler Risalelerinde gayba ait tevafuklar nevinden bir letafet ihsan etmiştir. Yani bir sayfada benzer kelimeleri birbirine baktırıyor. Bunda gayba dair şöyle
Dipnotlar
- Haşiye: Tevafuklar ittifaka işarettir. İttifak ittihada yani birleşmeye emare, vahdete yani birliğe alâmettir. Vahdet tevhidi gösterir. Tevhid ise Kur’an’ın dört esasından en büyük olandır.
- On Dokuzuncu Mektup.
- Yirmi Beşinci Söz.
- Otuz Üçüncü Söz.