İçeriğe geç

º hayvanlardaki cömertçe beslenme, görülüp gözetilme…

º temel unsurlarının değişmesine rağmen devam eden mükem

mel düzen…

º her şeyi kuşatan intizamla beraber büyük büyük gayeler…

º son derece güzel ve mükemmel bir sanata sahip olmalarına rağ

men zamana ve maddeye ihtiyaç duyulmadan aniden meydana gelmeleri…

º her şey olabilme ihtimaline rağmen hikmetlice kendileri olmaları,

elleri en küçük isteklerine bile yetişemediği halde pek çok ve türlü türlü ihtiyaçlarının umulmadık şekilde ve beklenmedik bir tarzda, en uygun zamanda karşılanması…

º zayıflığın madenindeki mutlak kuvvet…

º acz kaynağındaki mutlak kudret…

º hayata elverişsizliklerine rağmen onlarda görünen hayat…

º hiçbir şey bilmemelerine rağmen kendilerinde şahit olunan ku

şatıcı şuur…

º kendisi hiç değişmeyip her şeyi değiştiren bir Zât’ı gerektiren

değişikliklerdeki mükemmel düzen…

º aynı merkez etrafındaki iç içe daireler gibi tesbihlerinin aynı ol

ması…

º kabiliyetlerinin, yaradılıştan gelen ihtiyaçlarının ve çaresizlikleri

nin diliyle yaptıkları üç çeşit duanın kabulü…

º ibadetleriyle mazhar oldukları münâcâtlar, müşahedeler ve fe

yizler…

º her “iki kader”lerindeki intizam…

º Yüce Yaratıcıyı zikretmekle itminana ermeleri,

º Sâni’in onları yaratmaktaki maksadının gerçekleşmesi, kendi

mükemmelliklerinin ortaya çıkması ve başlangıçları ile sonuçlarını birleştiren bağın ibadet olması…

Ve daha bunun gibi her türlü hal ve keyfiyetleri, bütün bunların Hakîm bir Müdebbir’in idaresiyle, Ehad, Samed, Kerîm bir Mürebbî’nin

411