Hakikat Işıkları

Herkes bilmez gökte ne var,

Görür onu göz sahibi.

Parıldıyor güneş kadar,

Hakikati umman gibi.

İster gönül elbet huzur,

Âhir demde etmiş zuhur,

Âlemlere doğmuş o nur,

Gökten inen ferman gibi.

Ferdiyeti¹ elhak ayan

Odur gönüllere sultan

Var mı bilmem ulu burhan,²

Bu Bediüzzaman gibi!

Lisanından saçılır nur,

Cinnî okur, insan okur,

Hûr-u cennet³ işte bu “Nur”

Gönüllerde cânân gibi.

Ahirzaman esrarını,

İhbar-ı gayb envârını,⁴

Attı âlem ekdârını,⁵

Doğdu şems-i tâbân⁶ gibi.

Semâvâttan rahmet indi,

Akan gözyaşları dindi,

Küfr u dalâl yıldı, sindi,

Görünmeyen şeytan gibi.

Söndü hain faaliyet,

Yıkıldı o deccâliyet,

Halâs⁷ buldu İslamiyet,

Tahta çıkan hakan gibi.