Yedinci Kısım

Yedi İşaret

بِسْــــــمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

فَاٰمِنُوا بِاللّٰهِ وَرَسُولِهِ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمَاتِه۪ وَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ¹²⁷

يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُۧا نُورَ اللّٰهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَاْبَى اللّٰهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ¹²⁸

Üç sorunun cevabı olan “Yedi İşaret”tir. Birinci soru dört işarettir.

Birinci İşaret

İslam şeairini değiştirmeye teşebbüs edenlerin dayanak ve delilleri, her fena şeyde olduğu gibi yine yabancıları körü körüne taklitçilikten geliyor. Diyorlar ki:

“Londra’da hidayete erenler ve yabancılardan imana gelenler, memleketlerinde ezan ve kâmet gibi çok şeyi kendi dillerine tercüme ediyor, öyle okuyorlar. İslam âlemi onlara itiraz etmiyor, susuyor. Demek dinin izni var ki susuluyor.”

Cevap: Bu kıyasta o kadar açık bir fark var ki, herhangi bir şekilde İslam âlemini onlarla kıyaslamak ve onları taklit etmek, şuur sahipleri için akıl kârı değildir. Çünkü ecnebi diyarına şeriat lisanında “dârü’l harb”¹²⁹ denir. Dârü’l harbde çok şeye izin olabilir ki onlara “İslam diyarı”nda müsaade edilemez.