Mi̇raç

Her şeyden önce, Allah Resûlü’nün (sallallâhu aleyhi ve sellem) miraçtan döndüğünde yatağının soğumadığını bildiren rivayetler çok mevsuk değillerdir. Bazı rivayetlerde bu haberi veren kişinin Hz. Âişe Validemiz (radıyallahu anhâ) olduğu bildirilmektedir ki,² kaynaklarda miraç hâdisesinin, hicretten üç veya beş sene evvel vukû bulduğu rivayet edildiğine göre³ Âişe Validemizin bu teferruatı bizzat bilmesi mümkün değildir; zira o, Mirac-ı Nebevî esnasında babasının evinde, henüz küçük bir çocuktur.⁴

Ne var ki Hz. Âişe Validemiz bu hâdiseyi, Allah Resûlü’nün bir başka yaşlı hanımından, meselâ Hz. Hatice Validemizden dinlemiş ve ondan nakletmiş de olabilir. Ancak miraç hâdisesi, Hz. Hatice ve Ebû Talib’in vefatını müteakip vukû bulduğundan⁵ bu yaklaşım da sıhhatli görünmemektedir. Başka bir rivayete göre de Nebiler Serveri, Hz. Ali’nin ablası Ümmühâni Validemizin evinde iken miraçla şereflendirilmiştir.⁶ Hz. Ümmühâni, Efendimiz’in amcasının kızı olması itibarıyla nikah düştüğünden, o günün yüksek terbiye anlayışıyla, Hz. Ümmühâni’nin, Efendimiz’in yatağına elini sürüp sıcaklığını bildirmesini de ben inandırıcı bulamıyorum.

Yukarıdaki yaklaşımların keyfiyeti mahfuz, miraçtan döndüğünde Allah Resûlü’nün yatağının soğumamış olduğu haberinin, gerçek kabul edilmesinde de bir beis yoktur. Esasen Efendimiz, mübarek cismi ile miraç yapmıştır. Ancak biz, Kur’ân-ı Kerim’in yaptığı gibi sadece meseleye temas edip üzerinde fazla durmadan geçeceğiz.