İkinci Bahis

إِنَّ اللّٰهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ⁴¹

وَكَأَيِّنْ مِنْ دٓابَّةٍ لَا تَحْمِلُ رِزْقَهَاۗ اَللّٰهُ يَرْزُقُهَا وَإِيَّاكُمْ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ⁴²

sırrıyla, müminleri hırstan şiddetli bir şekilde men eden sebepleri gösteriyor. Ve hırsın da düşmanlık kadar zararlı ve çirkin olduğunu kesin delillerle ispatlayarak şu büyük ayetin mühim bir sırrını tefsir ediyor. Hırsa düşenler, bu ikinci bahsi çok dikkatle okuyup değerlendirmelidir. Kin ve düşmanlık hastalığına yakalananlar, tam şifalarını birinci bahiste bulurlar.

İkinci bahsin hâtimesinde, zekâtın önemi ve İslam’ın esaslarından biri olmasının hikmeti güzelce bildirilmekle beraber, hakikatli bir rüyada görülen güzel bir hakikat beyan ediliyor.

Şu risalenin “Hâtime”sinde⁴³أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ ayeti, altı derece başkalarını kınamayı kınamakla, insanın altı yönden gıybetten men edildiğini.. mucizevî ve harika bir i’caz ile gıybetin hem aklen hem kalben hem insaniyet yönünden hem vicdanen, yaradılış ve aynı millî kök ve değerlere sahip olma bakımından kınanmış, reddedilmiş, çirkin ve zararlı olduğunu kesin bir şekilde, Kur’an’ın i’cazına yakışacak bir tarzda bildiriyor. Gıybet alçakların silahı olması yönüyle, izzet-i nefis sahibi bir kimsenin bu pis silaha tenezzül edip onu kullanmadığına dair şöyle denilmiştir:

أُكَبِّرُ نَفْسِي عَنْ جَزَاءٍ لِغِيبَةٍ وَكُلُّ اغْتِيَابٍ جُهْدُ مَنْ لَا لَهُ جُهْدُ⁴⁴

Yirmi Üçüncü Mektup

Bu mektubun birkaç bahsi var. Bütün bahisler yerine latif ve mânidar bir tek bahis aynen yazıldı. Şöyle ki: