çok merkezde yapılacak. Dilim ölümle susturulsa bile pek çok kuvvetli dil benim yerime konuşur, o hizmeti devam ettirir. Hatta diyebilirim ki, nasıl bir tohum toprak altına girip ölmekle bir sümbülün hayatını netice verir, bir taneye bedel yüz tane vazife başına geçer. Aynen öyle de, ölümüm o hizmete hayatımdan daha fazla vesile olur ümidini besliyorum.

Şeytanın Beşinci Hilesi

Dalâlet ehlinin taraftarları, enaniyetten yani benlik ve gururdan istifade edip kardeşlerimi benim yanımdan çekmek istiyorlar. Hakikaten insanda en tehlikeli damar enaniyettir ve insanın en zayıf damarı da odur. Onu okşamakla bir insana çok fena şeyleri yaptırabilirler.

Ey kardeşlerim! Dikkat ediniz, sizi enaniyette vurmasın, onunla avlamasınlar. Hem biliniz ki, şu asırda dalâlet ehli benlik ve gurura binmiş, dalâlet vadilerinde koşuyor. Hak ehli ancak benliği ve gururu terk etmekle hakka hizmet edebilir. Benliğini öne çıkarmakta ve gururlanmakta haklı bile olsa, mademki ötekilere benzer ve onlar da onu kendileri gibi nefsine düşkün zannederler; bu, hakka hizmete karşı bir haksızlıktır.

Bununla beraber, etrafına toplandığımız Kur’an hizmeti, benliği ve gururu kabul etmiyor, “biz” denmesini istiyor. “Ben demeyiniz, biz deyiniz.” diyor. Elbette kanaat getirmişsinizdir ki, bu fakir kardeşiniz meydana enaniyet ile çıkmamış. Sizi benliğine hizmetkâr yapmıyor. Belki, enaniyetsiz bir Kur’an hizmetkârı olarak şahsını size göstermiş, kendini beğenmemeyi ve benliğine taraftar olmamayı yol kabul etmiş.

Hem kesin deliller size ispatlamıştır ki, istifade için ortaya konulan eserler herkesin malıdır, yani Kur’an-ı Hakîm’den süzülüp gelmiştir. Hiç kimse enaniyetiyle onları sahiplenemez! Haydi farz-ı muhal, ben o eserlere sahip çıkıyorum; bir kardeşimin dediği gibi, madem bu Kur’anî hakikat kapısı açıldı, ilim ve kemâl sahipleri benim noksanlığıma ve önemsizliğime bakmadan arkamda bulunmaktan çekinmemeli ve kaçınmamalıdırlar. Selef-i sâlihînin ve hakikati araştırıp delilleriyle bilen âlimlerin eserleri gerçi her derde deva büyük birer hazinedir, fakat bazı zaman olur ki bir anahtar bir hazineden daha önemlidir.