Derken Hz. Ebû Bekir, Efendimiz’in (sallallâhu aleyhi ve sellem) yanına gelir ve Hz. Ömer’le arasında geçenleri anlatır. Bir müddet sonra da Hz. Ömer gelir. O da kısaca olup biteni nakleder. Bu sırada Hz. Ebû Bekir, “Vallahi yâ Resûlallah, ben çok suçluyum. Ömer haklı idi.” der. Ama Allah Resûlü Hz. Ömer’e dönerek, “Arkadaşımı bana bırakmanız gerekmez mi? Ben, ‘Ey insanlar, şüphesiz ben, Allah’ın hepinize gönderdiği elçiyim.’ dediğimde beni yalanladınız.. evet, herkes yalanlarken Ebû Bekir, ‘Sen doğru söyledin.’ dedi.” buyururlar.

Evet, sahabe dahi olsa, fıtratın gereği olarak insanlar arasında her zaman bazı problemlerin yaşanması gayet tabiîdir. Ama yukarıdaki örnekte de görüldüğü gibi önemli olan, bu problemleri büyütmeden sineye çekmek ve hoşgörünün öğütücü ikliminde eritmektir.