Kırık Testi

Kalbin Zümrüt Tepeleri

Sonsuz Nur

Prizma

Çağ ve Nesil

Ölçü veya Yoldaki Işıklar

Kur'an-ın Altın İkliminde

Fasıldan Fasıla

İkindi Yağmurları

“Meşakkat miktarı me’âlî elde edilir.” Hedeflenen şeyler çok büyük şeyler ise, o yolun da kendine göre sıkıntıları vardır. Düşünün ki, Cennet’e giderken, Sırât’tan geçme var. Dünya hayatında da “sırât-ı müstakîm”i yaşama var. İbadet ü tâat gibi cismaniyet, beden ve hayvaniyete ağır gelen tekâlif-i İlahiyeyi taşımak, taşımakta sabır, kararlılık, kendine rağmen yaşamak var. Nefsânî ve cismânî arzularına sürekli başkaldırma cehd ü gayreti içinde bulunma gibi bir aktiviteye ihtiyaç var; öyle bir tavra, başkaldırmaya ihtiyaç var.Başından aşağıya sağanak sağanak yağan/boşalan belâ ve musibetlere karşı insan sabretmeli. Bu bela ve musibetler, bazen insanın kendi eliyle, bazen bir mülhidin/imansızın eliyle, bazen bir zâlim ve hodfurûşun eliyle gelebilir. Kimin tarafından olursa olsun, bunlara karşı dişini sıkıp katlanma, bir yönüyle o zirvelere tâlip olmuş insanın “lâyetebeddel ve lâyetegayyer” (değişmez ve başkalaşmaz) kaderidir. Kader… Yoksa gününü gün etmek isteyen ve her gün ayrı bir pazarda kendini farklı şekilde pazarlayan insanlar, hayatlarını güllük gülistanlık içinde geçirirler ama berzah hayatını ve öbür dünyayı karartmış olurlar.Bu açıdan burada insanlar, muvakkaten bazı “küsûf” ve “hüsûf”a, (ay ve güneş tutulmasına) maruz kalabilirler. Bazen birileri onların ışıklarını kesebilir; bazen takvimlerinin ahengini bozabilir, ay ile oynayabilir. Fakat öyle yüce bir gâye-i hayale dilbeste olmuşlarsa, yüksek bir mefkûrenin arkasından koşturup duruyorlarsa, tâbir-i diğerle hep ışığa doğru yürüyorlarsa, ışık yolcuları iseler şayet, o inkıtaların gelip-geçici olduğuna inanmaları, durdukları yerde kararlı durmaları gerekir.“Durma” derken, “tevakkuf” değil; düşünce ve niyet itibarıyla değişmeden, yürüdükleri yolda hızlarını artırarak sürekli yürümeleri… Doğruyu bulmak, doğruya dilbeste olmak, bir yönüyle, kendini doğruya adamak; bunlar çok önemli mazhariyetlerdir. Sırât-ı müstakîme, doğru yolda yaşamaya kendini adamak çok mühimdir. Fakat o mevzuda hiç inhiraf etmeden “kararlı duruş” ondan daha önemlidir. Fırtınalar, hangi taraftan eserse essin… Şâir-i şehîrin dediği gibi, “Ey kahpe rüzgâr artık ne yandan esersen es…” O öyle dediği için diyorum; yoksa hiçbir rüzgâr “kahpe” değildir, her birinin ifade ettiği manalar vardır.İnsan, öyle yüce bir mefkûreye kendini adamışsa, onu ikame etmeye çalışırken mutlaka sıkıntılara maruz kalacaktır. Hazreti Bediüzzaman, “gâye-i hayâl” diyor; evet, “ideal” veya “mefkûre” de diyebilirsiniz; nüanslarıyla bunların hepsi aynı şeyi ifade eder. Bir gaye-i hayale adanmış insanların başına gelen şeyler, birbirine benzer şekilde olmuştur hep. Zira بِقَدْرِ الْكَدِّ تُكْتَسَبُ الْمَعَالِي “Meşakkat, ne kadar ağır ise şayet; zirveler, insana o kadar yol vermiştir, kapılar aralamıştır.”Aksi halde, öyle rahatlık içinde o zirvelere ulaşılamaz. لاَ رَاحَةَ فِي الدُّنْيَا diye, hoş bir söz vardır. Bazıları belki hadis diye de rivayet ediyorlar; öyle olduğunu görmedim. لاَ رَاحَةَ فِي الدُّنْيَا “Dünyada, rahat yoktur!” Hususiyle mü’minler için… Vakıa, başkaları da çok defa öyle rahatsızlığa maruz kalırlar ama mü’mini rahatsız edecek hadiselerin cereyanı öncelikle onun tâlip olduğu hedefin muktezasıdır: “Bu yol, uzaktır / Menzili çoktur / Geçidi yoktur / Derin sular var.” Önde uçurumlar var.. aşılması gerekli olan zirveler var.. tekâlif-i İlahiyeyi arızasız yerine getirmeler var.. Şeytanın ve nefsin ayak oyunlarına karşı kündeye gelmeden, sürekli yiğitçe durma var… Meşakkatli bir yol.Onun için, Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem), حُفَّتِ الْجَنَّةُ بِالْمَكَارِهِ buyurmuş: “Cennet, cismâniyet, nefis ve hayvaniyet itibarıyla insanın hoşuna gitmeyen şeyler ile kuşatılmıştır.” Cismâniyeti itibarıyla… Bir gün o meşakkat gibi görülen şeyler de, insanın terakkisi ile, yani hayvaniyetten sıyrılması ile, cismâniyeti bir kenara bırakması ile, kalb ve ruhun semâlarında/atmosferinde bir üveyik gibi kanat açması ile, onun için gayet zevkli bir hal alabilir. Bunu da yine o Hazret ifade eder: “İman-ı billah, marifetullah, muhabbetullah, zevk-i ruhânî.” “Kat’iyyen bil ki: Hilkatin en yüksek gayesi ve fıtratın en yüce neticesi iman-ı billâhtır. Ve insaniyetin en âlî mertebesi ve beşeriyetin en büyük makamı, iman-ı billah içindeki marifetullahtır. Cinn ü insin en parlak saadeti ve en tatlı nimeti, o marifetullah içindeki muhabbetullahtır. Ve ruh-u beşer için en hâlis sürur ve kalb-i insan için en safi sevinç, o muhabbetullah içindeki lezzet-i ruhaniyedir.” (Yirminci Mektup)“İman, bir manevî tûbâ-i Cennet çekirdeğini taşıyor; küfür ise, manevî bir zakkum-u Cehennem tohumunu saklıyor.”Hepsinin temelinde “iman-ı billah” var; mebde, o; zemin, o; esâsât, o. Statiğin temel hesapları ona bağlı; riyâzî mülahaza, ona bağlı: İman, “iman-ı billah”. Sonra inandığın o şeyi çok iyi bilme, “vicdanî kültür” diyebileceğimiz şekilde kalbine mal etme, kendi iç derinliğin haline getirme: Ona da “marifet” diyebilirsiniz; marifet. Marifet, ârifin küheylanıdır. İnsan, marifete biner, Allah’ın izni ve inayetiyle, “muhabbet” ufkuna/zirvesine ulaşır. Oturur-kalkar, hep Allah sevgisini mırıldanır. “Mırıldanır”, bana göre; “vird-i zebân eder”, size göre. “Diline dolar” demek “vird-i zebân”; Farsça mürekkep bir kelime. Sürekli diliyle tekrar eder durur; “Sevgi, sevgi, sevgi!..” der. Geçenlerde de bir mülahazayla ifade edildiği gibi, “aşkın âşığı” olur, “sevginin âşığı” olur. Sevgi, sevgi olduğu için sevilir/sever. Ve sonra o istemese bile, Allah’tan farklı tayflar halinde gelen -bir yönüyle- “zevk-i rûhânî” olur. Öyle derin bir zevk duyar ki, daha şimdiden âdetâ kalbindeki Cennet çekirdeği olan imanın inkişaf etmişliğini hissediyor gibi olur.Herkesin kalbinde, bir çekirdek halinde, “iman”, neşv ü nemaya hazır. Kalb, kuvve-i inbâtiyesi çok güçlü; bazen, belki hemen bir saatte, iki saatte, insanı zirvelere çıkarabilecek bir kuvve-i inbâtiyeye sahiptir. Evet, düşünün, Ashâb-ı kirâm arasında öylesi var ki, لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ، مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ imana giriş anahtarını kullanıp o daireden içeriye giriyor; fakat amele dair hiçbir şey yapmadan şehit oluyor; halk ifadesiyle diyeyim, “cup” diye cennete giriyor. Evet, öyle bir şey; kalbin kuvve-i inbâtiyesi öyle bir şey.Bu açıdan da, insanın kalbinde iman bir nüve halinde, bir çekirdek halinde… “Bir Tûbâ-i Cennet çekirdeği” diyor ona; öbürüne de “zakkum-u Cehennem tohumu”. Evet, iman hayra yönlendirdiği gibi, küfür de insanı sürekli olumsuzluk istikametinde dürtükleyip duruyor. Doğuda kullanılan tabir ile diyeyim, modullayıp duruyor. Evet, nodüllere sebebiyet verecek şekilde, onların metastazına sebebiyet verecek şekilde modullayıp duruyor..“Demek iman, bir manevî tûbâ-i Cennet çekirdeğini taşıyor. Küfür ise manevî bir zakkum-u Cehennem tohumunu saklıyor.” Birincisine “taşıyor” diyor, öbürüne de “saklıyor” diyor. Kullandığı kelimelerdeki nüansa da çok dikkat etmek lazım. Evet, “taşıyor” ve “saklıyor”. Daha dünyada iken o kalbinde inkişaf eden, bir çınar gibi boy atıp gelişen, dal-budak salan, gölgesi ile seni serinleten iman âdetâ bir Cenneti sana yaşatıyor. Dünyada iken… Ama işte o iman-ı billah, o marifetullah, o muhabbetullah, o zevk-i ruhânî.Not: Bu video, 15 Mayı 2017 tarihinde yayımlanan “İman’dan Aşk’a” isimli Bamteli sohbetinden hazırlanmıştır.

İkindi Yağmurları - Işık Yolcuları Fırtınalarda Belli Olur

Beşinci Kat

00:12 Bir üniversitede hocalık, rektörlük... Bunlar, yapacağın hizmeti yapmada Allah’ın ihsan ettiği vesilelerdir, vasıtalardır!00:30 Velayet bile bir vesiledir. Hatta peygamberlik bile bir gaye değil, vesiledir. İnsanları Allah’a (c.c.) ulaştırma vesilesidir.01:22 Milletvekili olma talebi, genel müdür olma talebi gibi talepler karşısında, “Allah’ın a‘lâ-yı illiyyîne çıkardığı insan bu kadar küçülür mü?” diyorsun.02:18 Ümitsizlik yok! Ümitsizlik, mâni-i herkemâldir. Fakat belli şeylere karşı zaaf gösteren insanların bu utandırıcı davranışları karşısında tiksinti duyduğumu ketmedemem.03:38 “Sîne hâhem şerhâ şerhâ ez firâk / Tâ bi-kûyem şerh-i derd-i iştiyak” — Hz. Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî03:55 Fetih Sûresi, 16. Âyet-i Kerîmeقُلْ لِلْمُخَلَّف۪ينَ مِنَ الْاَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ اِلٰى قَوْمٍ اُو۬ل۪ي بَأْسٍ شَد۪يدٍ تُقَاتِلُونَهُمْ اَوْ يُسْلِمُونَۚ فَاِنْ تُط۪يعُوا يُؤْتِكُمُ اللّٰهُ اَجْرًا حَسَنًاۚ وَاِنْ تَتَوَلَّوْا كَمَا تَوَلَّيْتُمْ مِنْ قَبْلُ يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا اَل۪يمًا04:47 Fetih Sûresi bizimle çok alâkalıdır! Onun için böyle değişik şeylere takılıp yollarda kalanlarla alâkalı bir âyetin çıkması, mevzuyu teyit etmesi bakımından çok önemli geldi bana!05:10 Ye’se düşmeyin! Yola revan olmak için her türlü kayıttan âzâde olarak ne yapmak gerekiyorsa onu yapın!05:32 Hep temenni etmişimdir. Keşke arkadaşlarımıza cismaniyetlerini biz hatırlatsak!

Hizmet Yolunda Makam ve Mevki İmtihanı

Bir Nefes

İstiğnâ ve beklentisizlik, Peygamberlik mesleğinin şiarıdır; insanları kurtarmak için kendi hayatını istihkâr ederek her gün ölüp ölüp dirilme, sürekli çalışma, hep koşturma, zahmet çekip meşakkatlere katlanma ama bütün bunlara bedel hiçbir ücret istememe irşad yolunun hususiyetidir. Nitekim Hazreti Nuh, Hazreti Hûd, Hazreti Salih, Hazreti Lût ve Hazreti Şuayb (Allah’ın salat ve selamı Efendimizin ve bütün peygamberlerin üzerine olsun) hep aynı cümleyi tekrar etmiş;وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ“Bu hizmetten ötürü sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim ücretimi verecek olan, ancak Rabbülâlemîn’dir.”&nbsp;(Şuarâ, 26/109) diyerek, bütün peygamberlerin ortak duygu ve düşüncesini dile getirmişlerdir. Mevlâ-yı Müteâl, Sultân-ı Rusül Efendimiz’e,&nbsp;“De ki: Sizden bu hizmetim için hiçbir ücret istemiyorum, malınız sizin olsun! Benim ücretim yalnız Allah’a aittir ve O, her şeye şahittir.”&nbsp;(Sebe’, 34/47) buyururken de nübüvvetin bu ulvî yönünü nazara vermiştir.

Bir Nefes (103) - İstiğnâ ve Beklentisizlik

Günümüzde İslam, bir taraftan ‘şiddet dini’ suçlamalarına maruz kalırken, diğer taraftan çeşitli provokasyonlarla Müslümanlar âdeta bu suçlamaları doğrulayacak tepkiler vermeye zorlanmaktadır. Özellikle kitle iletişim araçlarının yaygınlaşmasıyla birlikte, kutsalları hedef alan hakaret, saldırı ve tahrikler kısa sürede geniş kitlelere ulaştırılmakta; böylece Müslümanların hissî tepkiler vermeleri hedeflenmektedir. Ne yazık ki zaman zaman bazı Müslüman gruplar da bu kışkırtmalar karşısında reaksiyoner davranarak İslam aleyhine oluşturulmak istenen algılara âlet olabilmektedirler. Bu sebeple böylesi durumlarda Müslümanların nasıl bir tavır ortaya koymaları gerektiği üzerinde önemle durulmalıdır.Öncelikle şu tarihî gerçeğin göz ardı edilmemesi gerekir: Daha önceki hak dinlerde olduğu gibi İslam da ortaya çıktığı ilk günden itibaren çeşitli saldırı ve engelleme girişimleriyle karşı karşıya kalmıştır. İlk asırdan bu yana Müslümanlara yönelik saldırı ve imha planları hiç eksik olmamıştır. Müslümanlığın güçlenmesi, geniş kitlelere ulaşması ve insanlığa yeni bir hayat ufku sunması, farklı inanç, kültür ve medeniyet çevrelerinde ciddi rahatsızlığa sebep olmuş ve bu yüzden İslam, tarihî süreç içinde pek çok kez baskı altında tutulmak ve etkisiz hâle getirilmek istenmiştir.Bu mücadelelerin önemli bir kısmı, dönemin Batı dünyasını temsil eden güçlerle olmuştur. Daha Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) hayattayken&nbsp; Mûte Savaşı ve Tebük Seferi gibi hâdiseler yaşanmış; ardından Yermük Savaşı ve sonraki dönemlerde ise Haçlı Seferleri gerçekleşmiştir Bütün bunlar, Müslümanların tarih boyunca farklı güçlerle yaşadığı mücadelelerin önemli örnekleri arasında yer almıştır. Yeni Ahit’te harp ve sulhla ilgili hükümlerin yer almaması sebebiyle savaşta alınacak kararlar bütünüyle idareci ve komutanların inisiyatifine bırakılmış; bunun neticesinde tarihin farklı dönemlerinde büyük vahşet ve zulümler yaşanmıştır.Bununla birlikte İslam’a yönelik olumsuz tavırların varlığını kabul etmek, bütün insanları aynı kategoride değerlendirmeyi gerektirmez. Nitekim Kur’ân-ı Kerim, mesela Ehl-i Kitap hakkında değerlendirmelerde bulunurken genellemeci bir yaklaşım sergilemez. Yanlış tavırları eleştirirken doğruluk ve fazilet sahibi olanları da takdir eder.<a target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow" href="#_ftn1" title="">[1]</a> Dolayısıyla günümüzde Müslümanlara karşı önyargı ve düşmanlık besleyen çevrelerin varlığı hesaba katılmalı; ancak farklı din ve kültürlere mensup olup adalet, hakkaniyet ve karşılıklı saygı prensiplerini benimseyen insanların bulunduğu da unutulmamalıdır. Aksi hâlde ya gerekli tedbirleri alma konusunda ihmalkâr davranılır ya da dost olabilecek insanlar haksız yere düşman konumuna itilir.Bazı çevrelerin dillendirdiği gibi İslam’ın bir savaş veya kılıç dini olduğu yönündeki iddialar, tarihî ve dinî gerçeklerle örtüşmez.&nbsp;Kur’ân ve Sünnetle sabittir ki İslam’da asıl olan sulh ve barıştır. Savaş ise istisnaî bir durum olup ona ancak zaruret hâlinde başvurulabilir. Kur’ân-ı Kerim, savaş ortamında bile karşı taraf barışa yöneldiğinde Müslümanların da barıştan yana tavır almasını emretmektedir.<a target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow" href="#_ftn2" title="">[2]</a> İslam, savaşın ahlâkî ve hukukî sınırlar içinde yürütülmesini istemiş; meseleyi yöneticilerin keyfî tasarruflarına bırakmamıştır. Bu sebeple Müslümanlar en zor savaş şartlarında bile zulme, aşırılığa, taşkınlığa ve işkenceye başvuramazlar. Düşman kapıya gelip dayandığında insan, elbette dinini, ülkesini ve değerlerini korumak için hayatı istihkâr edercesine kahramanca mücadele edecektir. Fakat böyle kritik bir anda bile din tarafından belirlenen sınırların dışına çıkmayacak, kendi ahlâk ve karakterinden taviz vermeyecektir.Bu temel prensipler, günümüzde Müslümanların kutsallarına yönelik gerçekleştirilen provokasyonlar karşısında da geçerlidir. Kur’ân’ın yakılması, mabetlere saldırılması veya dinî değerlere hakaret edilmesi gibi hâdiseler elbette Müslümanın yüreğini yaralar, onu rahatsız eder.&nbsp;Ancak tam da bu noktada duyguların değil akıl, hikmet ve basiretin rehberliğine ihtiyaç vardır.&nbsp;Eğer Müslümanlar bu tür olaylar karşısında hemen galeyana kapılır, bu densizlikleri yapanlardan hesabı bizzat kendileri sormaya kalkar veya başkalarının kutsallarına hakaret ederlerse haklıyken haksız duruma düşer ve provokatörlerin ekmeğine yağ sürerler.&nbsp; Bu konuda kolayca tahrik edilebildiğinizi gösterirseniz, kötü niyetli kimseler bu boşluk ve zaafınızı değerlendirme adına daha büyük provokasyonlara başvururlar. Böylece masum ve haklıyken haksız duruma düşer, dünyaya şiddet yanlısı kimseler olarak lanse edilirsiniz. Siz gerçekte dünyada sulh ve selâmetin hâkim olması için gayret etseniz de bu dengesiz tepkinizden dolayı huzursuzluğa sebebiyet veren kimseler olarak algılanırsınız.Dinimiz, değerlerimiz, kitabımız ve Peygamberimiz bizim için son derece kıymetli ve mukaddestir, dolayısıyla bunlar aynı zamanda en hassas noktalarımızı teşkil eder. Onların&nbsp; zarar görmesindense her türlü zorluğa katlanmaya razı oluruz. Fakat bu hassasiyet, bizi ölçüsüz davranışlara sevk etmemelidir. Bilakis Müslüman, atacağı her adımın sonuçlarını hesap etmeli; ortaya koyacağı tavrın dinine, toplumuna ve temsil ettiği değerlere nasıl yansıyacağını dikkate almalıdır.Bir Müslüman, kutsallarına saldırılsa bile mutlaka dinî, ahlâkî ve hukukî kurallara uygun davranmak zorundadır. Hatta günümüzde mesele daha geniş düşünülmeli, uluslararası teamüller ve evrensel insanî değerler de göz önünde bulundurulmalıdır. Bu tür provokasyonlara şahsî yollarla karşılık vermemeli, meseleyi yetkili mercilere intikal ettirmeliyiz. Ayrıca bu tür saldırıları gündeme taşıyabilir, kamu vicdanında mahkûm edebilir, kutsalların korunması meselesini farklı platformlarda müzakere edebilir ve bu konuda kamuoyunun desteğini alabiliriz.Bazen İslâmî değerlere ve Müslümanlara yönelik saldırılar belli şahıslarla sınırlı kalmayıp bir ülke veya toplum tarafından organize bir şekilde gerçekleştirilebilir. Böyle durumlarda da fevrî ve tepkisel tavırlar ortaya koymak yerine, teenni ile hareket edip sonuç alma ihtimali daha yüksek rasyonel adımlar atılmalıdır. Gerekirse konu uluslararası mahkemelere taşınabilir veya ilgili kuruluşların gündemine getirilebilir. Netice alınamadığı takdirde ise protesto, boykot ve ambargo gibi meşru yollar değerlendirilebilir.Her ne yapılırsa yapılsın, bu tür saldırı ve provokasyonlara karşı ortaya koyacağımız bütün tepkilerin dinin ruhuna uygun olmasına dikkat edilmelidir. Öfke patlamaları, şiddet gösterileri, etrafı yakıp yıkma, başkalarının kutsallarına hakaret etme ve benzeri davranışlar ne İslam’ın özüyle ne de Müslüman şahsiyetiyle bağdaşır.&nbsp;Bu tür tavırlar, saldırıları önlemek bir yana, saldırganları daha da kışkırtabilir. Dahası ölçüsüz tepkiler çoğu zaman provokatörlerin amaçlarına hizmet ederek İslam’ın itibarına zarar verir. Hâlbuki İslam, milyonlarca insanın üzerinde hakkı bulunan büyük bir emanettir. Milyonlarca insan onun uğrunda her türlü fedakârlığı yapmış ve bu emaneti bize kadar ulaştırmıştır. Dolayısıyla hiç kimsenin ölçüsüz ve dengesiz tavırlarıyla dine zarar vermeye hakkı yoktur.Hasılı Müslümanlar dinlerine yakışır şekilde makul, dengeli, hukukî ve ilkeli bir duruş sergilediklerinde farklı din ve kültürlere mensup insanların desteğini kazanabilirler. Hatta dine mesafeli çevreler bile meselenin inanç özgürlüğü ve temel insan hakları boyutunu dikkate alarak onların haklılığını teslim edebilirler. Böylece Müslümanlar yalnızca kutsallarını savunmakla kalmaz, aynı zamanda İslâm hakkında oluşturulmak istenen olumsuz önyargıların kırılmasına da önemli katkılar sunmuş olurlar.Not: Bu yazı, 23 Şubat 2006 tarihinde yapılan sohbetten hazırlanmıştır. <hr><a target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow" href="#_ftnref1" title="">[1]</a> Bkz.: Âl-i İmrân sûresi, 3/199.<a target="_blank" rel="noopener noreferrer nofollow" href="#_ftnref2" title="">[2]</a> Bkz.: Enfâl sûresi, 8/61.

Provokasyonlar Karşısında Mümince Duruş

Kalbin Solukları

Soru: Muhterem Efendim,“Eğer Cenâb-ı Allah bir idareciye merhamet ederse ona, kendisine doğruyu hatırlatacak vezirler, danışmanlar ihsan eder.” hadîs-i şerifini gönüllüler hareketi fertleri için nasıl anlamalıyız? Doğru, bizim kanaatimize ters olsa da onu kabul edebilme fazileti ne gibi ön hazırlıklara bağlıdır?00:48 — Cenâb-ı Allah’ın İdareciye Merhameti01:36 İmam kelimesi çok geniş anlamlara sahiptir. Üç kişinin imamından tutun da devletler muvazenesinde çok büyük bir devleti idare eden devlet başkanı ya da halifeye kadar geniş bir mânâyı ihtiva eder.03:46 Cenâb-ı Hakk’ın Hâdî isminin a‘zam derecede tecellîsine mazhar-ı tâm, mazhar-ı etemm yalnızca Efendimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem’dir.04:23 Efendimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem, Cenâb-ı Hakk’ın Hâdî isminin a‘zam derecede tecellîsine mazhar-ı tâm olduğundan dolayı O’nun yanılması, yanlış bir şey yapması söz konusu değildir.08:07 Efendimiz’in (s.a.s.) bir vezire ihtiyacı yoktu. Fakat pek çok mevzuyu arkadaşlarıyla istişare ediyordu. Böylece arkadan gelecek bütün imamlara bir örneklik sergiliyordu.09:25 Allah (c.c.) bir insana kararlarında isabetli olma lütfunu iki tane sadık vezire bağlamışsa, o lütf-i ilâhîyi başka bir yolla celbedemezsiniz.10:33 Sadık vezirler olmanın bir şartı vardır. O da vezirlerin dünyevî, hatta uhrevî herhangi bir çıkar mülâhazasına bağlı durmamalarıdır.11:21 Menfaate bağlı duran kimseler, idarecinin anlayışına göre müdârâtta, mümâşâtta bulunurlar.12:40 Bir mevzuda düşüncelerini izhar eden samimî, hasbî insanlar, ma‘şerî vicdanın tercümanı insanlar demektir.13:14 Bizim hareketimiz ise bir gönüllüler hareketidir. Dolayısıyla gönüllüler hareketinin devlette olduğu gibi çok ciddi mükâfat ve mücâzât sistemleri yoktur.13:51 Fakat yine de iş büyüdükçe za‘fı olan bazı insanlar kurnanın başında bulunmayı arzu edebilir.14:58 Ulvî şeyler varken böyle hasîs şeylere tenezzül etmeyin diyecek insana benim de ihtiyacım vardır, sizin de ihtiyacınız vardır, Mehmet Ali Hoca’nın da, İsmail Efendi’nin de ihtiyacı vardır…15:50 Değişik müesseselerin başında bulunanların, “Acaba biz meseleyi kuruluştaki hâlisâne mülâhazalara bağlı götürüyor muyuz, götürmüyor muyuz?” mülâhaza dairesini açık tutmaları lâzımdır.17:25 Birinin bir mevzudan nemalandığını gördüğünüzde —bence— size tavsiyem, uzaklaştırın onu. O iyi bir müşavir değildir. Danışmanınız hasbî olsun.17:49 Böyle yaparsanız işiniz âhenk içinde gider ve Allah’ın (c.c.) te’yidini yanınıza almış olursunuz. Ve aynı zamanda toplumun da güven ve itimadını alırsınız.18:19 Ben halkın güven ve itimadını, geçmişte o güven ve itimada medar olabilecek bazı arkadaşların davranışlarına bağlıyorum.18:52 Sadık vezirler bir devlet başkanı için ne ölçüde bir mânâ ifade ediyorsa bizim için de aynı ölçüde o mânâyı ifade ediyor demektir; hiç hafife almayın!Soru: Muhterem Hocam,Bizim tarihimizde adaletli ve hakkaniyet sahibi danışmanları olan devlet başkanları ve padişahlar daha fazla muvaffak olmuşlardır denebilir mi?19:18 — Hakkaniyet Sahibi Devlet Başkanlarının Muvaffakiyeti20:19 Devlet-i Aliyye içinde çok büyük insanlar yetişmiştir. O hükümdarları büyük yapan esas şey, dehâlarının yanında başkalarının o mevzudaki tecrübe ve kanaatlerine müracaat eden insanlar olmalarıdır.22:00 Bence milletlerin, devletlerin, devlet idare edenlerin büyüklüğünü Efendimiz (s.a.s.) ve O’nun çevresindeki insanlara benzemeleri ile ölçmek lâzım!25:24 Devlet-i Aliyye içinde sizin kenara atacağınız öyle insanlar var ki Batı’da öyleleri yetişmemiştir.Not: Bu sohbet, 06/11/2005 tarihinde kayda alınmıştır.

İkindi Yağmurları - Işık Yolcuları Fırtınalarda Belli Olur

Son eklenenler

Günlük

Seriler

Sizin için seçtiklerimiz

Haftanın vaazları

Eserler

Diğer dillerdeki içeriklerimiz

Bütün arşiv, cebinizde.