diyerek durduğu yerde dimdik durabilmelidir. Dimdik durmaktan kastımız, insanın paniklememesi, devrilmemesi ve ne olursa olsun yaptığı vazifeyi asla terk etmemesidir. Yoksa Allah karşısında bir mü’mine yaraşan, soru işareti gibi hep iki büklüm olmaktır. Hatta bununla da yetinmeyerek bir halka vaziyetini alarak yerlere kapanmaktır. Zira insan, Allah karşısında bir halka olduğu zaman O’na en yakın hâle gelir. Dolayısıyla bu iki hususun birbirine karıştırılmaması gerekir.

Gerçek Yiğitlik Kendini Sıfırlayabilmektir