İşte, Hazret’in yâdigârlarından biri de, “Mecmuatü’l-Ahzâb” adlı yaklaşık iki bin sayfalık eser olmuştur. Gümüşhanevî Hazretleri, eserini talebeleriyle beraber büyük bir itina ile hazırlamış ve bu vesileyle onlarca Hak dostunun yüzlerce evrâd ü ezkârını bir araya getirmiştir. Mecmuada her bir hizbin ismini, müellifini, ne zaman ve ne şekilde okunacağını da belirtmiştir. Meselâ, Hasan Basrî Hazretleri’nin, Cuma’dan başlayıp haftanın her gününde bir bölüm okuduğu İstiğfar Üsbûiyyesi’ni kaydetmiş, hangi güne hangi bölümün düştüğünü de göstermiştir. Ayrıca, kitapta, Hazreti Ali (kerremallahu vechehû), Hazreti Üsame (radıyallâhu anh), Muhyiddin İbn Arabî, Ebu’l-Hasan Şâzilî ve İmam Cafer-i Sâdık gibi mâneviyat âleminin sultanlarının da “Üsbûiyye” adıyla andıkları ve haftanın her günü belli bir bölümünü okudukları hizibleri, virdleri, gece zikirleri, duaları, istiğfarları, istiâzeleri, tesbihleri, tehlilleri, salavât ve na’tları vardır.

“Mecmuatü’l-Ahzâb”, Bediüzzaman Hazretleri’nin de elinden hiç düşürmediği bir dua kitabıdır. Öyle ki, Hazreti Üstad’ın, yaklaşık üç Mushaf-ı Şerif hacmindeki bu kıymetli eseri her onbeş günde bir hatmetmeyi itiyat hâline getirdiğini Nur Mesleği’nin çok önemli bir rüknünden birkaç defa dinlemiştim. Demek ki, Nur Müellifi, her gün en az beş-altı saatini bu mecmuaya ayırıyor ve evrâd ü ezkârla meşgul oluyormuş.