Cemal-i Hikmet Mehtabı Sevgiliye

CEMAL-İ HİKMET MEHTABI SEVGİLİYE

Hatıranın cihanı bir daha velveleye verişiyle seni düşünüyor, daha binlercesine muntazır gözler olarak lütfunu diliyor ve dileniyoruz. Ey ak alınlı, açık yüzlü, serverler serveri!.. Bilsen, gündüzlerin bulandığı, gecelerin karardığı şu günlerde, âleme âb-ı hayat getiren mücessem hikmet ağzının bârına ne kadar muhtacız. Eğer canı dudağına gelmişlere bir nazar ediversen, rengi solmuşlara, yolda kalmışlara da hayat olacak bakışın, semamızda hayta kuşları uçuracak…

Ey, adına, güneşin keremine mercan dizilen serfirâz! Devran kurulduğu günden beri senin bir bestecin ve şu dönüp duran küçük yuvarlak, edeple sana ninni söyliyen ve her nâmesinde bin bülbül ahı gizli bir dayen …Mülk denen muamma senin dilin, melekût o sadeften içre gönlündür. Dilini aç, yeniden inciler saçılsın, kapındaki dilencilere mutluluk gelsin…

Şu bizim gecenin kıvırcık saçlarını sen tara, gönlümüzde âsûde bir şafak şem’ası yak ve krallara taç giydiren o elinle ikiye ayırdığın Ay’ın Hilâl olmuş bir parçasını taç diye başımıza koy, bu yoksullara sultanlık bağışla!..

Yaşlı dudaklar gülüşünle gülecek, ayağını bastığın yerde ümitten tomurcuklar bitecek, yüzbinlerce Mehmet’in ve Muhammed’in beklediği şu anda sulh adlı atını ihtilâf tepesine sür.. Adını taşıyan mübarek sancağı, kanlarımızın ve irinlerimizin kaynaştığı noktaya saplayıver!..