Evet, eğer, bugünkü mü’minlerin civanmertliklerini destanlaştırmak için Firdevsî’nin Şehnamesi gibi dâsitânî bir havada bir destan yazılacaksa, o destan altmış bin beyitlik değil, altmış milyon beyitlik bir destan olarak yazılmalıdır. Bu asırda böyle civanmert davranışlara karşı kadirşinaslığın ifadesi de ancak bu olabilir. Rabbim semahat hissiyle coşmuş ve gerilmiş mü’minlerin cömertliklerini kat kat arttırsın.

Günümüzün insanı bu işin baharını yaşıyor ve baharda açan çiçeklerin arasında bulunuyor. Bu, inanan gönüller için beklenilen bir mevsimdir. Bu devrin mü’minleri, her yerde vatan ve millet yolunda kendilerine düşen vazifeyi hakkıyla eda etmelidirler. Onlar, iman ve ümit tohumlarını 60-70 sene önce saçıp giden büyük ruh ve yüce kametin etrafında pervaz edip durdukça her hâlde o da olduğu yerde bütün bunları hissedecek ve belki de: “İşte şimdi bahar hediyeleriyle kapıma geldiler.. ben de, senelerce evvel kendilerine vaadettiğim, ‘Henîen leküm’ sadasıyla onları karşılıyorum” diyecektir.

Evet, zannediyorum şimdi manzara ve durum budur. Ama milletimizi aydın bir geleceğe taşıyacak hayırlı faaliyetlerin hızlandırılması seviyesini, böyle bir fedakârlık ve civanmertliğin, Cenâb-ı Kibriya’nın huzurunda nasıl kabule karîn olduğunu, Hz. Cenâb-ı Resûlullah’ın huzurunda nasıl hora geçeceğini ve bu çığırı açan, bu mevzuda bize ışık tutan ve en karanlık dönemde ışık insanlar yetiştiren büyük dimağların nasıl hoşlarına gideceğini, nasıl memnun ve mesrur olacaklarını; ruhanîler âleminde bu işin nasıl karşılanacağını ben kendi idrak ve istidadımla ifade etme gücünde değilim. Onu sizin yüksek tasavvurlarınıza, idraklerinize havale ediyorum…