Kalb-i selim nedir?
Kalb-i selim nedir?
Selim “selime”den gelir. İslâm kelimesiyle aynı köktendir. Lügat mânâsı itibarıyla kalb-i selim, hastalıksız ve arızasız kalb demektir. Daha has mânâda ise o, İslâm’dan başka her şeye kapalı olan kalbdir.
Kalb-i selim sahibi olmak, Kur’ân’da bir mü’min adına ortaya konan vasıfları yaşamaktır. Bu tarif umumîdir ve her şeyi içine alır mahiyettedir. Hz. Âişe Validemiz’e sorarlar: “Allah Resûlü’nün ahlâkı nasıldı?” Cevap verir: “Siz hiç Kur’ân okumuyor musunuz?” “Okuyoruz.” derler. Ve sözüne devam eder: “O’nun ahlâkı Kur’ân’dı.”1
Evet, Kur’ân, evvelâ Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) kendi hayatını ona göre düzenlesin, tanzim etsin diye indirilmiş bir kitaptır. Daha sonra da imam nasıl yapıyorsa arkadaki cemaat da öyle yapacak ve bütün ümmet-i Muhammed düşüncelerini, tasavvurlarını, hayat ve ahlâkını ona göre tanzim edecektir.
Bir de biz, selim kalbi, daha ziyade insanlara zarar veren şeylerden salim olan kalb olarak düşünürüz. Çünkü bir hadiste اَلْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِموُنَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ“Müslüman, Müslümanların elinden ve dilinden zarar görmediği kişidir.”2 buyrulmaktadır. Bu biraz hususî, fakat enfes bir tariftir. Müslüman, eliyle ve diliyle kimseye zarar vermeyecektir.
“Kalb-i selim”, Kur’ân-ı Kerim’de iki yerde geçer.3 İkisi de Hz. İbrahim ile alâkalıdır.