Yirmi Dokuzuncu Söz

Ruhun ölümsüzlüğüne, meleklere ve ölümden sonra dirilişe dairdir

أَعُوذُ بِاللّٰهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ¹بِسْــــــمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

تَنَزَّلُ الْمَلٰٓئِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ²، قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي³

(Şu makam, bir “mukaddime” ile iki esas “maksat”tan oluşur)

Mukaddime⁴

Meleklerin ve ruhanilerin varlığı, insanların ve hayvanların varlığı kadar kesindir, denilebilir. On Beşinci Söz’ün Birinci Basamağı’nda söylendiği üzere, hakikat ve hikmet, şüphesiz bir şekilde, yeryüzü gibi göklerde de, oraya uygun, şuur sahibi varlıkların bulunmasını gerektirir ve ister. Pek çok farklı cinsten olan o varlıklara dinde “melekler ve ruhaniler” denir.

Evet, hakikat, meleklerin ve ruhanilerin var olmasını gerektirir. Zira şu dünyamız, göklere nispeten küçüklüğüyle beraber, şuur sahibi varlıklarla doldurulmuştur, ara sıra boşaltılıp sonra tekrar şenlendirilir. Bu açıkça işaret eder ki, muhteşem burçlara sahip ziynetli saraylara