Dördüncü Ümit ...................................................................................... 314

Dünyadan alâkaları kesilmeye başlayan ihtiyarlara; yaklaştıkları ve hep düşündükleri kabir kapısını ve görünüşte karanlık olan o âlemleri nuruyla aydınlatan, bir harfi insana on sevap ve hayır, bazen yüz, bazen bin sevap ve hayır kazandıran, rahmet hazinesinin anahtarı olan Kur’an-ı Mucizü’l-Beyan’ı iman nuru ile dinleyip emirlerine itaat edenlerin ve yasakladığı şeylerden kaçınanların ebedî âlemde ferah bulacaklarını müjdeler, çok kuvvetli bir ümidin kapısını gösterir.

Beşinci Ümit ........................................................................................... 316

Her şahısta az-çok tesirini gösteren ahirete imanın tesellisi, ihtiyarlara daha büyük ve kuvvetli bir ümit ve avuntu verdiği için, ihtiyarlığı Cenâb-ı Hakk’ın emniyetli bir gemisi bilip sevmeyi ve ondan hoşnut olmayı, Allah’a şükür ve hamd edilmesini tavsiye eder.

Altıncı Ümit ............................................................................................. 318

İman nuru ile kâinatın tabakalarının ve yeryüzündeki varlıkların, sevimli birer arkadaş gibi Hâlık-ı Rahîm’e şehadet edip gurbeti, yalnızlığı ve karanlığı yok ettiğini haber verir. Hayatında ona eşlik eden şeylerin ayrılık zamanında âlem kitabının harfleri sayısınca rahmetin şahitleri olduğunun ve ruh sahiplerinin şefkat, rahmet ve inayet vesilesi olan teçhizatı, yiyecekleri ve nimetleri adedince rahmetin delilleri olduğunun, en makbul bir şefaatçi olan acz ve zaafın dürbünüyle ve ihtiyarlık gözüyle görüleceğini bildirir. Bu sebeple ihtiyarlığa küsmek değil, onu sevmek gerektiğine işaret ederek bir ümit yolu gösterir.

Yedinci Ümit ........................................................................................... 319

Fâni dünyaya ahmakça bâki süsü veren ve devrin hükümetinin başşehrinde görülen evham binasını altı yönden çürütür. Dalâletten gelen müthiş karanlığı Kur’an nuru ve iman sırrı ile dağıtan, musibete uğramış biçare ihtiyarları evham ve şüphe vadilerinden çıkarıp kurtuluş sahiline ve Rahman’ın rahmetine ulaştıran mücahit, ümit veren bir risaledir.