Muhterem Hocaefendi, dünyayı imar ederken iç dünyamızda ona karşı müstağni kalmanın önemini anlatıyor.

İçinde dünyanın da mamur olduğu bir hayat, tekkeye çekilmekten daha dolu bir hayattır.

Nasıl Hakk üsttedir, ehl-i hak da üsttedir.

Üstad Hazretleri’nin dikkat çektiği üç hastalığımız: fakirlik, cehalet ve tefrika.

Dünyayı tamamen nefy ve inkâr eden zahitlik yorumu, bize göre terstir.

İnsan, kendi iç dünyası itibarıyla dünyadan istiğna göstermeli…

Mü’minûn Sûresi 4. âyet: “Onlar ki sırf zekât verebilmek, tasaddukta bulunabilmek için çalışırlar.”

Aslında zamanımızı, kendi sistemsizliklerimiz ve metodsuzluklarımız içinde tüketiyoruz.