77

Tek arzum, “Sen” deyince kalbim neş’eyle dolsun,

Cihan şatafatıyla kimin olursa olsun,

Kalmasın kalbimde dünya alakası asla!..

Yeter ki teveccühlerin gönlüme kurulsun…

Âh! Teveccühünle her dem cayır cayır yansam!..

Kendimden sıyrılarak iştiyaklara dalsam!..

Silsem kendimi kendi gözümden bütünüyle!..

Maiyyetinle ayrılmadan baş başa kalsam!..

Hal bilmez nâdanlar mecnun sansınlar bendeni,

Desinler: O bilinmezlere salmış kendini,

Reh-i sevdada olana ar gerekmez gayri,

Bend etmişse şayet verâlara kemendini…

***