O’nun Şem’ine Pervane

5454

O’NUN ŞEM’İNE PERVANE

Sarardı çiçekler ve güller soldu,

Bülbülün ah u efganı kesildi;

Her yanda hazan otağı kuruldu,

Bir bir varidât-ı baharı sildi.

Tipi-boran, yollar kapalı kardan,

Gelen saksağan sesi dört bir yandan;

Bir kez daha doldu gözler hicrandan,

İnledi arz u sema bu efgandan.

Dert yükü omuzlarda dağlar gibi,

Ceyhun olan gözyaşı çağlar gibi;

Ruhlar “Gayretullah!..” demeye durmuş,

Bu hâle arz u sema ağlar gibi.