81

Ömr-i hederi ümide bağladım,

Kâh içten içe yandım kâh ağladım;

Çağladı ızdırabım gözyaşıyla,

Bilirsin Rab, hep Sana dil bağladım…

Yer yer boş geçen günlerimi andım;

Yitirdiklerime yürekten yandım;

“Keşke, keşke!..” desem de faydasızdı,

Aldatan aldattı, ben de aldandım.

Çok gönül dünya şarabıyla mahmur,

Yok içlerinde asla gönlü mamur;

Kapamışlar gözlerini öteye,

Öte onlarca bir âlem-i menfûr.

Öteler ruhtan ya Rab silinmesin!..

Âkıbet âh u vâhı hiç dinmesin!..

“Gel” diyeceğin zaman belli değil,

Bu duygu dilden asla silinmesin!..

***