47

Seni anmak bir şereftir, anarım,

Sensizlik kahreden hicrandır bana;

Tekmil “yandım!” demesem de yanarım,

Yetmez olsa da bu ihtirak Sana!..

Say bu nağmeyi bir ümit bestesi,

Başım yerde ağlarım, gözler ceyhun;

Gönlümde tütüyor vuslat hevesi,

İnayetinle onu Kıtmîr’e sun!..

Dinsin gönül acıları Seninle,

İhsanların gibi dilbendlerine;

Sar sine yaralarını elinle!

Yaptığın gibi gönül erlerine.

***