171
Geçse de aylar, günler, bir kere ben söz verdim,
Hak inayetiyle Sen yâdımda olacaksın;
Gelmediyse ufkundan ziya, o benim derdim,
Yaksa da nâr-ı hasret, gönülde kalacaksın.
Nurlu hayalin şimşek gibi çarpıp geçmekte,
Çarpsın isterim, benliğim her an kor kesilsin;
Gönlüm o vuslat demini her an beklemekte,
İsterse o enfes visal bir ölümle gelsin.
Gül yüzünün rengine hasret her zaman bu can,
Büyülendim ufkunun halesine ezelden,
Oluversin bu Kıtmîr’in canı Sana kurban,
Ona teşne yaşadı ömür boyu bu benden...
***
171