151

Seninle geçen hayat cennet gibi güzeldi,

Yâd ediyor Seni her an bu muzdarip gönül;

Kaybolmaya yüz tuttu insanlığın ümidi,

Gel bir kez daha ruhumuzun içine süzül!..

Gideli Sen kimliğimiz, rengimiz kayboldu,

Nevbaharlar ümidi birer hazana döndü;

Sunduğun kevser kaynakları bir bir kurudu,

Gönüllerde tutuşturduğun heyecan söndü...

Analım hep Seni, Seninle nabzımız vursun,

Fidesi Senden yeşeren o güller solmasın;

Yoluna zift saçanların elleri kurusun,

Yürüdüğün güzergâh şeytanlara kalmasın...

***