33

Bir “Leylî” diye dünyayı hep sevdirdi felek,

Uzayıp gitti bu macera mahşerlere dek..

Tapmışız şu dünyaya bilerek-bilmeyerek,

Bir sınırsız sevgiyle ki, ilahî aşka denk…

Arayıp sormamışız, ne güldür ne dikendir,

Neler dil mırıltısı ve neler gönüldendir,

Neler bir varidât, neler şeytanî emeldir,

Neler Hak rızası ve neler gevelemedir…

Ey Rab, vur sineme, inlemez kalbimi inlet,

O murad-ı sübhânîni benliğime dinlet!..

Sürüm sürüm yol yorgunu mücrime medet et!..

O meşîet dalgalarını ruhuma dinlet!..

Kalmadı gurbetle yanan sinede takatim,

Bu cürümle belki yok niyaza benim hakkım,

Kabul buyur her an inlemeyle geçti vaktim,

Şimdi şu derbeder halimi Sana bıraktım…

***