71

Şafak yetimidir O’nsuz geceler,

Yenik düşer karanlığa niceler..

Ziya-zulmet birbirine karışır;

Duygu, düşünce vesvese heceler…

Ey Rab, n’olur bize rahmetinle gel!..

Senden cüdâ düştük, himmetinle gel!..

Bizler ettik, Sen etmezsin bilirim,

Bizi ta’zîz için izzetinle gel!..

Yükseliyor Senin için nağmeler,

Niyaza durmuş ağızlarda diller;

Medet feryatları arşa dayandı,

Hep “Hû.. Hû..” ile inliyor gönüller…

***