53

Varlığın çehresinde haşmetin ne canfeza!..

Yıldızlarla yazdığın destanın ne canfeza!

Seni sevmek, Senin muhabbetin ne canfeza!

Bîmârelere sonsuz himmetin ne canfeza!..

Bu derbeder aşk şu zayıf kalbimi eritti,

Gidip ağyâr ateşine düşmemeye yetti;

Dünyanın sevgi, alakası silinip gitti,

Benimçün dünya ve mâfîhâ sevgisi bitti.

Yokluk hicranıyla yanan kalb ateşi dindi,

Gönlüme öteden meçhul bir sekîne indi;

Maiyyet hissi bütün benliğimde gezindi,

Şu hakir bendene bunların hepsi Sen’dendi.

***