145

Ellerim havada iç döküyorum Allah’a,

Bırakmasın bu yaralı sinemi dermansız;

Düşürmesin inkisâr içinde âh u vâha,

Terk etmesin bendesini aşksız, iştiyaksız…

Hep O’nu düşüneyim derinlerden de derin,

Kalbimde ve ruhumda sürekli O bulunsun,

Hülyası nuru olsun karanlık gecelerin,

Bana dilinden, dudağından kevserler sunsun…

***