29

Her an ağlayayım, varsın olsun gönül kırık,

Hiç dinmesin dudaklardan dökülen hıçkırık;

Elverir ki olmasın bu sevdada ayrılık,

Hiç dinmesin dudaklardan dökülen hıçkırık;

Bilirsin Sen, ey Yâr, kalbimin esrârı nedir,

Hep “Sen, Sen!..” deyip durdum gönülden senelerdir;

Kanayan yüreğe nezdinden bir şifa indir,

Hep “Sen, Sen!..” deyip durdum gönülden senelerdir.

***