25

Yönel kalbe sen de bunları anlayacaksın,

Versin Yaratan sana da mahrutî bakışlar;

Dönüp belki ihmallerine ağlayacaksın,

Fayda vermeyecek sana bu boş ağlayışlar.

Kararacak o zaman bütün bütün ufuklar,

Kalacak o ahvâl-i pürmelâlin mezara;

Cem olsa Eflatun, Aristo onulmaz yara,

Kalmıştır bütün ümitleri başka bahara…

Ey dost, lütfeyle hep Seninle olsun gönlümüz!..

Yanmışız ağyâr ateşine bir daha yakma!..

Kalbleri bilemem ama hep “Sen.. Sen!..” sözümüz,

Keremkânisin, kerem eyle kusura bakma!..

***