89

Sen güller gülüsün açılıver yaprak yaprak,

Bir kez daha şu bendelerinin yüzüne bak!..

Nurunla aydınlansın şu karanlık dünyamız,

Nur hâlenle bulunduğun o çağ gibi ap-ak…

Ne olur dilimdeki şu renksizliğe bakma!..

Kebap olmuş bu sinemi hasretinle yakma!..

Sen yaratılmışlar içinde en vefâdârsın,

“Bendem” de, tut elimden beni yolda bırakma!..