149

Sensin var oluştan gâye, hiç renk atmayan çiçek,

Seninle yaşanmıştı her an bahar üstü bahar;

Sen teveccüh ediversen nevbaharlar gelecek,

Gözlüyor gözlerimiz Seni ey yâr-ı vefâdâr...

Asırlar var günlerimiz hep kederle geçiyor,

Bu târumâr gönüller otağın ve billur köşkün;

Şeytan o Sensiz sinelere bayraklar dikiyor,

Duygular târumâr, yığınlar hakikate küskün.

Zevkli bir çile şimdi yollarda Seni beklemek,

Geleceğin hayallerimizi süslüyor her dem;

Bugün-yarın deyip hep Sana doğru emeklemek,

Bu bekleyiş kapı kullarına en büyük erdem...

***