69

Gürlesin ruh ve desin: Ben hep Sana inandım,

Ve marifetine kanabildiğimce kandım,

Seni bilmek her şeymiş, gerisi aldatmaca,

Oyalanmışım meğer ben, onlardan usandım…

Gayri gözler hep Sana baksın, baksın kanmasın,

O temaşa-yı ruhânîden hiç usanmasın;

Cennet bağı-bahçesi dahi araya girse,

Gönül asla onların füsununa kanmasın…

Her an gönül gözlerine teveccühler gülsün,

Ağyâr hazâfiri bir bir yıkılıp dökülsün;

Senin sevgin yalnız içimde tüllenip dursun,

Teveccühünle Sen gönlümde bir gonca gülsün…

***