179

Açıversin artık sevgi faslının gülleri,

Aydınlansın mağmum sinelerin geceleri;

Bitiversin Sensizliğin karanlık demleri,

Doğsun devri Seninle aydınlansın günleri...

Saçlarım bembeyaz kesildi erkenden erken,

Geçmişteki o aydınlık günleri düşlerken;

Kırıldı ümit kâselerim emel içerken,

Dört bir yanımı kasvetler sarıverdi derken...

Seni ben muvakkat bir sevda ile sevmedim,

Hep arzuladım ama aşkınla ölemedim,

Kamet ü kıymetince kadrini bilemedim,

Sensiz ne bir dünya ne de ukbâ dilemedim...

***