155

Keremkânım kerem kıl gel rüyalarıma gir!

At boynuma kemendini eyle beni esir;

Sensiz yaşamaktansa ölüm yeğdir bendene,

Eyleme kapı kulunu Sensizlikle dilgîr!..

Ümitlendim bazen, kederlerim uçtu gitti,

Sinemi yakan o hasret koru göçtü gitti;

Gurbeti kurbetine bağladım her fasılda,

Sana bîgânelik gönlümde bir suçtu gitti.

Keşke hep Sana gelsem kanat açıp uçarak,

Bütün bütün ağyarla hemdemi unutarak;

Kendini anlatıp uyutsan beni dizinde,

Yüzüm dâmeninde gözyaşımı kurutarak!..

**