141

Böyle bir nevbaharda esmesin hazan,

Benim için bu dayanılmaz bir hicran;

Yakma beni kahreden hicranla ey Dost!..

“Sen” demen benimçün bir ümid-i emân…

Zaten deli gönlüm her yanıyla yara,

Gel bırakma işi bir başka bahara;

Uzayıp gitmesin, bitsin gamlı günler,

Teşrif et, bir bayram yaşat bu naçara!..

***