167

Şu sopsoğuk sonbaharda

Musibetler var art arda;

Bir tebessüm et bizlere!

Ersin gönüller murada.

Yelkenler hep Sana doğru,

Gönüller Cânân’a doğru,

Kapın aç bize ne olur!..

Tut ellerden dile doğru!

Bir ıtır var esen yelde,

Sensin hep dilde gönülde;

Kırılmasın bu ümitler,

N’olur duyulsun her telde...

***