63

Hep bülbül sesleri duyayım gönül bağından,

Tutuşturulsun mumum Senin öz çerağından;

Her yanda revh ü reyhan essin ışık çağından,

Duyalım duyan gibi Habîb’in dudağından.

Savrulsun riyâhla sararmış bütün yapraklar,

Kuvve-i inbâtiye elde etsin topraklar,

Hep hayat zemzemesiyle çağlasın ırmaklar.

Gelip otağlar kursun o çehresi apaklar…

Keremler kıl ey Yâr, bırakma bizleri yolda!..

Kurtar bendegânı, sürünmekte sağda solda!..

Izdırapla inliyorlar canları dudakta,

Destigîr ol onlara ne olur son durakta!..

***