133

Güneş batıp ay gurup edeli yıllar oldu,

Sinem yeisle-ümitle boşalıp doldu.

***

Oturup kaldım “Sevgili gelir!” ümidiyle,

“Siler akan gözyaşlarımı kendi eliyle.”

***

Her dem bekliyorum bitsin şu gönül hicranı,

Harap olup gitmesin beklenen vuslat ânı!..

***

“Recâ de, önüne bak!” diyor bir ses içimden,

Yaratan korusun mevcudu şeytan gözünden.

***

Mutlaka dalgalanacak bir gün şehbal-i hak,

Ümidine sımsıkı sarıl, tasayı bırak!..

***

Bahar havası var zamanın son nefesinde,

İkbal nağmesi duyuluyor bülbül sesinde!...