95

Sensizliğin hicranını ancak bilen bilir,

İrfanzede nâdânlar sağa-sola serpilir;

Aşk yüzünden girye nedir bilmeyen kalbsizler,

Benlik mırıldanır durur, gururla gerilir…

Gönül erleri hep anar o Sen’li günleri,

Gözleri yollardadır gittiğin günden beri;

Bir gün dönüp geleceğine inançları tam,

Bedbîn mırıldanadursun: Giden gelmez geri…

Eminim gelip konacaksın gönül tahtına,

Tatlı tebessümlerle mazlumların bahtına;

Diriliş muştunla “kardeşim” dediklerinin,

Yıllarca dinmeyen ızdırabına, âhına…

***