15

Gönülleri uzak kaldığı günleri sayar,Kulakları her ân bir hicrân çığlığı duyar;Ümit ışıkları sönmemiş olsa da bütün,Hislerinde hazâna dönüverir nevbahar.

Bir vuslat iştiyakı içten içe yaşarken,İç dökmek için uyanırlar erkenden erken;Yüz yere sürüp hep “Hû” ile soluklanırlar,Âlem mecâzî aşklar arkasında koşarken.

Aşk u iştiyâk-ı likaullah emelleri,O’nu yâd eder durur dudakları, dilleri;Nâmahremdir onlara ağyâr mülahazası,“Allah yâr” deyip ona dem tutar gönülleri.

Yoktur hayallerinde huri-gılman sevdası,Cennet’in yalısı, köşkü, sarayı, villası,Sürekli “Cânân” der dururlar bir ömür boyu,Büyülemiş onları verâların verâsı.

Bend olmuşlardır bir güzele, yok benzeri, dengi,Bu sabit çizgide hep sa’ylerinin ahengi;Santim inhirâfı isyan ve günah sayarlar,Budur Hak yolcularının değişmez mihengi…