İçeriğe geç

15

Gönülleri uzak kaldığı günleri sayar,

Kulakları her ân bir hicrân çığlığı duyar;

Ümit ışıkları sönmemiş olsa da bütün,

Hislerinde hazâna dönüverir nevbahar.

Bir vuslat iştiyakı içten içe yaşarken,

İç dökmek için uyanırlar erkenden erken;

Yüz yere sürüp hep “Hû” ile soluklanırlar,

Âlem mecâzî aşklar arkasında koşarken.

Aşk u iştiyâk-ı likaullah emelleri,

O’nu yâd eder durur dudakları, dilleri;

Nâmahremdir onlara ağyâr mülahazası,

“Allah yâr” deyip ona dem tutar gönülleri.

Yoktur hayallerinde huri-gılman sevdası,

Cennet’in yalısı, köşkü, sarayı, villası,

Sürekli “Cânân” der dururlar bir ömür boyu,

Büyülemiş onları verâların verâsı.

Bend olmuşlardır bir güzele, yok benzeri, dengi,

Bu sabit çizgide hep sa’ylerinin ahengi;

Santim inhirâfı isyan ve günah sayarlar,

Budur Hak yolcularının değişmez mihengi…

15