ve burak süratinde geçer, nihayet ebedî saadeti bulur. Kur’an şu hakikati açıkça ispat eder, asfiya ve evliyaya gösterir.

Hem Kur’an’ın hakikati der ki: “Ey mümin! Sendeki sonsuz sevme kabiliyetini çirkin, noksan, şerli ve sana zararlı olan nefs-i emmarene¹³¹ sarf etme!¹³² Onu kendine sevgili, onun arzularını da ilah yapma!¹³³ O sonsuz sevme kabiliyetini, sonsuz bir muhabbete lâyık.. hem sana nihayetsiz nimetler ihsan edebilen.. hem seni ebediyen mesut edecek.. hem alâka duyduğun ve saadetleriyle mesut olduğun bütün zâtları ihsanlarıyla mesut eden.. hem nihayetsiz kemâlâtı bulunan ve nihayetsiz derecede kutsi, yüce, münezzeh, kusursuz, noksansız, ebedî bir güzellik sahibi olan.. bütün isimleri son derece güzel ve her isminde pek çok güzellik nuru bulunan.. cennetin, bütün güzellikleriyle ve nimetleriyle, O’nun rahmetinin güzelliğini ve güzelliğinin rahmetini gösterdiği.. sevimli ve sevilen, kâinattaki bütün güzellikler ve kemâl vasıfları O’nun güzelliğine ve kemâline işaret ve delil olan bir Zât’ı sevgili ve ilah kabul et...”¹³⁴

Hem der ki: “Ey insan! Sana, O’nun isim ve sıfatlarını sevmen için verilen kabiliyeti başka, fâni varlıklara sarf etme, faydasız mahlûkata dağıtma.¹³⁵ Çünkü onlar fânidir, fakat üzerlerinde nakışları, cilveleri görünen Cenâb-ı Hakk’ın isimleri bâkidir, daimîdir.¹³⁶ Ve O’nun isim ve sıfatlarının her birinde binlerce ihsan ve güzellik mertebesi, binlerce kemâl ve muhabbet tabakası vardır. Yalnız Rahman ismine bak: Cennet bir cilvesi, ebedî saadet bir parıltısı ve dünyadaki bütün rızık ve nimetler bir damlasıdır.”¹³⁷

İşte şu kıyaslamaya, dalâlet ehliyle müminlerin hayat ve vazife yönünden mahiyetlerine işaret eden