İşte şu ayetlerin binlerce hakikatinden yalnız birini, Kur’an’ın ikna ediciliğine örnek olarak söyleyeceğiz. Şöyle ki: Kur’an ⁶⁸أَمْ-أَمْ ifadesiyle olumsuz soru kipiyle on beş tabakada her çeşit dalâlet ehlini susturur ve her türlü şüphenin kaynağını yok eder. Dalâlet ehlinin içine girip saklanacakları şeytanî bir delik bırakmaz, hepsini kapatır. Altına girip gizlenecekleri bir aldanış perdesi kalmaz, hepsini yırtar. Bütün inkâr yılanlarının başını ezer. Her bir fıkrada bir topluluğun inkâra sebep olan fikirlerinin özünü ya kısa bir tabirle çürütür ya bâtıllığı açık olduğundan, ondan hiç bahsetmeden bâtılı göz önüne çıkarır veya başka ayetlerde etraflıca bahsedilip reddedildiği için onlara kısaca işarette bulunur. Mesela: Birinci fıkra ⁶⁹وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنْبَغِي لَهُ ayetine işaret eder. On beşinci fıkra ise ⁷⁰لَوْ كَانَ فِيهِمٓا اٰلِهَةٌ إِلاَّ اللّٰهُ لَفَسَدَتَا ayetine işarettir. Daha başka fıkraları bunlara kıyasla…

Şöyle ki, başta şu mânâyı ifade ediyor: Allah’ın hükümlerini tebliğ et. Sen kâhin değilsin, zira kâhinlerin sözleri karışık ve tahminîdir. Seninki ise haktır, doğruluğuna şüphe yoktur. Sen mecnun olamazsın, düşmanların bile senin mükemmel aklına şahitlik eder.