Kırık Testi

<div class="elementor-widget-container">
Her dönemin mimar ve fikir işçileri 
 gibi bizlerin de içinde bulunduğumuz dönemin şartları 
 ve gereklerini iyice ihata etmemiz gerekir. Çok bilmemiz, 
 çok okumamız, çok dolaşmamız; eğer içinde bulunduğumuz 
 dünya şartlarını hesaba katmıyorsak, onları derin 
 tetkik ve analizlere tâbi tutup hareket ölçülerimizi 
 belirlemiyorsak bir anlam ifade etmez. Mesela her 
 birimiz günümüzde Ebu Hanife dahi olsak, ama içinde 
 bulunduğumuz şartları hesaba katmadan onun kendi döneminde 
 hareket ettiği gibi hareket etsek, çalışmalarımızın 
 falso ile neticeleneceği muhakkaktır.
Şimdi dünya küçüldü, moda tabirle 
 global bir köy haline geldi. Eskiden ulaşım ve haberleşme 
 vasıtaları bu ölçüde gelişmiş değildi. Adeta bir adem-i 
 merkeziyet hakimdi. Tabir caizse herkes ve her toplum 
 belli bir stoplazma içindeydi. Ama şimdi öyle mi? 
 Dünyanın bir yerinde olan bir hadise başka yerlerde 
 anında duyuluyor ve bazıları itibarıyle hadise mahallindekinden 
 daha fazla ses ve gürültü çıkartıyor, tesir icra ediyor. 
 Mükebbiru’l-asvatlar (sesleri, gürültüleri çoğaltanlar) 
 da var günümüzde. Geneli itibariyle kimin amaçlarına 
 hizmet ettiği malum-u meçhul o medya, ister ideolojik 
 isterse ekonomik çıkarlar istikametinde dünya kamuoyunu 
 rahatlıkla yönlendirebiliyor. 
 Bu arada çeşitli zamanlar ısrarla üzerinde durduğum 
 bir husus var; dünyanın neredeyse tamamına yayılmış 
 bir gönüllüler hareketi, bir eğitim ve ögretim seferberliği.. 
 Din, dil, ırk, yaş, cinsiyet ayırt etmeksizin akıllara 
 durgunluk veren fedakarlıklarla çalışan bir kitle 
 var ortada. Dünyanın bir yerinde elde ettiğiniz fevkalade 
 bir başarı, bunları çekemeyenlerin gıpta ve düşmanlık 
 damarlarını tahrik edecekse, o başarı başka yerlerdeki 
 hizmetler adına olumsuz tesir yapabilir, şartların 
 aleyte ağırlaşmasının nedeni olabilir. Ortaya çıkacak 
 olumsuz hava yukarıda bahsini ettiğimiz medya aracılığı 
 ile bütün dünyaya mal edilebilir. Onun için bütün 
 zamanlardan daha fazla dikkatli olunması gerekir.
 İş bu safhaya gelse elinizden bir 
 şey gelir mi? Elbette hayır? Yapacağınız bir tek şey 
 olur; müsbet harekete devam. Siz her zaman olduğu 
 gibi numune-i imtisal sayılacak müspet hareket örneklerini 
 sergilemeye devam eder, onların bir kısır döngü içinde 
 dönüp durduklarını anlayacakları, böylece yanlış davranışlarından 
 vazgeçecekleri zamanı beklersiniz. Yani bir zaman 
 kaybı olur. Belki çeyrek asır, belki de daha fazla. 
 Görüldüğü gibi bir taraftan kendimizi koruma, diğer 
 taraftan insanlığa hizmet götürme oldukça zor. Onun 
 için kendi içimizde sıkı durmamız, gevşemememiz, saflardan 
 saf yaşayış seklimizi devam ettirmemiz lazım. Evet, 
 hem kendi iç alemimiz, hem de şartların ve çevrenin 
 getirdiği yenilikler karşısında hepimizin sürekli 
 fikrî rehabilitasyona ihtiyacımız var. Madde ile manayı 
 aynı zaviyeden müşahede edebilecek, rehber bakışlara, 
 rehber değerlendirmelere ihtiyacımız var. Aksi halde 
 toplum, his ve heyecanları aklının ve mantığının önünde 
 toy delikanlılarla maceraya sürüklenir. Böyle insanların 
 yaptıkları şeyler güzel görünebilir, hüsn-ü niyetli 
 de olabilir, ama çok defa bu türlü şeylerin içine 
 riya, şöhret, fahr ve gurur karışır. Bunların olduğu 
 yerde, karıştığı işlerde lahutiyet mülahazası yoktur. 
 Dolayısıyla onların öncülük ettiği faaliyetler muvakkaten 
 semere verse de, Allah alır daha sonra o semereleri. 
 Ve işin en acı tarafı, kimbilir belki de hislerine 
 kapılarak yapmış oldukları şeylerden dolayı sorumlu 
 bile tutabilir o insanları.
ADANMIŞLIK RUHU 
Adanmışlık ruhu adına bir ölçü vermek 
 istiyorum sizlere; insanların bir çoğu mesela öğle 
 vaktinde, yiyeceği akşam yemeğinin sevincini yaşar. 
 Bazı insanlar da vardır ki, dünyada iken yoluna girdiği 
 ve bir gün mutlaka ulaşacağına inandığı Firdevs Cenneti’nin 
 sevinci ile yaşar. O sevinç adeta hayat verir ona. 
 İnsanların belki de yüzde sekseni birinci, çok azı 
 müstesna geriye kalanı da ikinci kategoriye dahildir 
 . Ama adanmışlık bunların ikisi de değildir. Adanmış 
 odur ki; Cennet’e gireceği ümidini sürekli gönlünde, 
 kafasında, vicdanında canlı tutar ama onun bir tek 
 gayesi vardır bu dünyada; İslam’ın ismetini sıyanet 
 etmek. Zira yeryüzünde bugün müslümanlık adına yapılacak 
 tek iş budur. Bu da yaşama zevkini yaşatma zevki adına 
 terk eden diğergam kişilerle olur.
 DUA HEYECANI
Musibetler zamanında okunacak hususi 
 dualar var. Bunların musibet kalkıncaya kadar okunması 
 lazımdır. Fakat burada en önemli şey arkadaşlardaki 
 dua heyecanıdır. İçten gelmesi lazım o his ve heyecanın. 
 Ferhat tam Şirin’ine kavuşacağı anda karşısına çıkan 
 dağı aşmak için nasıl bir heyecan duyar içinde, işte 
 öyle bir heyecan. Hatta din-i mübin-i İslam’ın îlâsı 
 adına duyacağınız heyecan Ferhat’ın, Mecnun’un heyecanından 
 binlerce, milyonlarca kat fazla olmalıdır. -Benim 
 için Leyla, Şirin, Ferhat veya Mecnun hiç önemli değil 
 ama tabiat-ı beşeri inkar etmemek lazım. Leylevîler, 
 Şirinîler çok dünyada. Onun için bu misali verdim.-Yoksa 
 “Dua yapalım” dendiğinde angarya kabilinden bir şey 
 yapılır ki ona dua denmez. 
 Duanın bir mekanda hep birlikte 
 yapılması taraftarıyım. Zira arkadaşlardan bazılarının 
 tertemiz atmosferi diğerlerine tesir eder, huzur-u 
 kalbe vesile olur. Bu da o mecliste bulunanları biraz 
 daha temkine, teyakkuza ve ciddiyete sevkeder. Diğer 
 taraftan insanın sadece kendi kendine olması ve seccadesinde 
 içini Allah’a dökmesinin, elbette farklı bir açıdan 
 birlikte yapılan duaya faikiyeti, üstünlüğü var. Evet, 
 hiç kimsenin bilmediği, görmediği bir yerde el açıp, 
 içini Rabbine dökmenin değeri hiçbir şey ile ölçülemez.
 Halis ubudiyet ifade etmesi açısından 
 dua, çok namaz kılmadan, çok oruç tutmadan daha önemlidir. 
 Çünkü dua, sebepleri ve şartları nazar-ı itibara almadan, 
 Hazreti Müsebbibü’l-Esbab’tan tasavvurları aşan ve 
 tenasüb-i illiyet prensibine göre melhuz olmayan şeyleri 
 isteme demektir. Mesela, Cennet… Kendi iktidarınızla 
 Cennet’i nasıl elde edebilirsiniz? Kabri nasıl aşabilirsiniz? 
 Sıratı nasıl geçebilirsiniz?
 Dua ederken mubalağa etmeme bir 
 esastır. Ama bunu bazıları çok dua etmeyin şeklinde 
 anlıyorlar. Benim anlayışıma göre bu kabil bir şerh 
 yanlış. Doğrusu çok dua etmeme değil, duada lüzumsuz 
 teferruata girmemedir. Mesela; “Allahım! Benim şu 
 işim olsun veya kara kaşlı, kara gözlü bir oğlum olsun, 
 saçları hiç dökülmesin, bana bir Cennet ver, yamaçlarımın 
 sağ tarafında şunlar, sol tarafında bunlar olsun, 
 ırmakları şöyle aksın, hurileri böyle olsun…” İşte 
 bunlar dua değil, gevezeliktir. 
 Câmî (kapsayıcı, muhtevası geniş) 
 lafızlarla dua etme duanın en önemli buudlarından 
 biridir. “Rabbenâ âtina fi’d-dünya haseneten ve fi’l-âhireti 
 haseneten – Rabbimiz! Bize dünyada da ahirette de 
 hasene ver.” duasındaki “hasene”; “Allahümme ahsin 
 âkibetenâ fi’l-umûri küllihâ – Allahım! Bütün işlerde 
 akibetimizi güzel eyle.” deki “Fi’l-umûri küllihâ 
 – her türlü iş, durum, keyfiyet”; “Allahümme innî 
 es’elüke min hayri mâ seeleke bihî Nebiyyüke sallallâhu 
 aleyhi vesellem, eûzü bike min şerri mesteâzeke minhü 
 Nebiyyüke sallallâhu aleyhi vesellem – Allahım! Ben 
 Sen’den, Peygamber Efendimiz’in (sallallahu aleyhi 
 vesellem) istediği hayırları istiyor ve O’nun Sana 
 sığındığı şerlerden de Sana sığınıyorum.” duasındaki 
 “Min hayri mâ seeleke ve min şerri mesteâzeke – O’nun 
 istediği hayır, sığındığı şer” ibareleri câmî lafızlara 
 en güzel örneklerdir. Ben bu son duayı haddimi aşarak 
 çeşitli ilavelerle şu şekilde yapıyorum; “Allahümme 
 innî es’elüke min hayri mâ seeleke bihî cemîu’l-Enbiyâi 
 ve’l-Mürselîne ve’l-Evliyâi ve’l-Asfiyâi ve’l-Mukarrabîne 
 ve’l-Makbûlîne ındeke, eûzü bike min şerri mesteâze 
 minhü cemiu’l-Enbiyâi ve’l-Mürselîne ve’l-Evliyâi 
 ve’l-Asfiyâi ve’l-Mukarrabine ve’l-Makbûlîne ındek 
 – Allahım! Ben bütün enbiyâ, mürselîn, evliyâ, asfiyâ, 
 mukarrebîn (Sana yakın kullarının) ve makbûlînin (Senin 
 nezdinde makbul kullarının) Sen’den istediği hayırları 
 istiyor ve bütün bunların Sana sığındığı şerlerden 
 ben de Sana sığınıyorum.”
 Bu çerçevede bir başka câmî dua 
 da şu olabilir; “Allahümme es’elüke min hayri mâ seeltüke 
 min evveli yevmin ilâ sâati hâzihî ve eûzü bike min 
 şerri mesteaztü minhü min evveli yevmin ilâ sâati 
 hâzihî – Allahım! Sen’den, ta ilk günden şu ana kadar 
 istemiş olduğum hayırları istiyorum. Sana sığınıyorum 
 ilk günden şu saate kadar Sana sığınmış olduğum şerlerden. 
 ”
 “Ya Rabbî, ilâ mâ tuhibbu ve terdâ. 
 Allahümme afveke ve âfiyeteke ve ridâke – Ey Rabbim! 
 Seveceğin ve razı olacağın şeyleri yapmaya bizi muvaffak 
 eyle. Allahım! Senden af, afiyet ve rızanı istiyorum.” 
 da çok yapılması gerekli olan dualardan biri. Evet, 
 kendinize rağmen dahi olsa Allahın hoşnut olacağı, 
 seveceği, razı olacağı şeyleri isteyin. Çünkü önemli 
 olan O’nun hoşnutluğudur. 
HAKİKAT AŞKI
Hakikat aşkı peygamberler ile ilim 
 adamlarında orijin itibarıyle aynıdır ama tezahür 
 şekilleri arasında fark vardır.Yani o aşka vuslat 
 yaşama istikametinde espiri farklılığı vardır. Mesela 
 peygamberlerde, kuralları vaz’ eden onlar olduğu için 
 yanılmalar olmaz, ama ilim adamlarında olabilir. Hakikat 
 aşkı olmadan ilim, ilim aşkı olmadan da araştırma 
 aşkı olmaz.
</div>

Şartların Hesaba Alınması