Sıla-i rahime gelince, o, akraba ve yakınları ziyaret etme, hâl ve hatırlarını sorma, gönüllerini alma ve alâkayı koparmama demektir. Peygamber Efendimiz’in Cennet’e girmeye vesile olan amellerden biri saydığı sıla-i rahimin, âyet ve hadislerde, namaz, zekât gibi farz ibadetlerden hemen sonra zikredilmesi onun dinimizdeki önemini göstermektedir. Kur’ân-ı Kerim, “Allah’tan korkun ve akrabalık bağlarını koparmaktan sakının.”²⁰ mealindeki âyeti-i kerimede olduğu gibi sarih ya da pek çok ilâhî beyandaki imalarla sıla-i rahimi nazara vermiştir. Resûl-i Ekrem Efendimiz de, “Akrabalık, Arş’ta asılıdır. ‘Beni gözeteni Allah gözetsin; beni terk edeni Allah terk etsin’ der durur.”²¹ buyurmuş; bir başka defa, “Yoksula yapılan sadaka bir sadakadır. Bu sadaka akrabaya yapılmışsa iki sadaka demektir. Biri sadaka, diğeri sıla-i rahimdir ki bu da sadaka sayılır.”²² demiş ve “Akrabalık bağlarını kesip koparan kimse Cennet’e giremez.”²³ tehditkâr ifadesiyle mü’minleri ikaz etmiştir. İslâm âlimleri, bu âyet ve hadisleri nazar-ı itibara alarak sıla-i rahimde bulunmanın vacip olduğunu söylemiş ve onun terkedilmesinin büyük günah sayılacağını belirtmişlerdir.