Başka bir âyet-i kerimede ise körlük kalbe izafe edilip: فَإِنَّهَا لَا تَعْمَىالْأَبْصَارُ وَلٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِيفِي الصُّدُورِ“Ne var ki körolan onların gözleri değil, sinelerindeki basiretleridir.”³ buyrulur. Demek ki, asıl önemli olan, basiret gözünün açılmasıdır. Evet, asıl mesele, basar değil, basiret gözünün açık olmasıdır. Çünkü basiret kapalı olduktan sonra basarın açık olması çok bir şey ifade etmeyecektir. Zira böyle bir insan doğru göremeyecek, doğru mütalâalarda bulunamayacak ve doğru bir sentez ortaya koyamayacaktır. Peki, niye basiret kör olur? İşte bu, yukarıdan beri üzerinde durduğumuz hususlarla ilgili bir meseledir. Haset, çekememezlik, haddini bilememe, bakış zaviyesini ayarlayamama vb. hususlar insanı basiret körlüğüne sevk eden faktörlerdir.

Kor Hâline Getirilen Takdir Hisleri