mucizelik yönüne karşı çıkamamaları ve aciz bir şekilde susmaları, onun mucize olduğuna ve insan takatini aştığına bir imzadır.

Evet, bir sözün kıymeti, yüceliği ve belâgati, “Kimden gelmiş, kime gelmiş ve ne için gelmiş?” sorularıyla anlaşıldığından, Kur’an’ın eşi benzeri olamaz, ona yetişilemez. Çünkü Kur’an, bütün âlemlerin Rabbinin, kâinatın Hâlık’ının hitabı ve konuşmasıdır. Üslûbunda hiçbir şekilde taklit ve yapmacıklığı hissettirecek bir emare bulunmaz. Kur’an bütün insanlar, hatta bütün varlıklar adına elçi ve insanlığın en meşhur muhatabı olan, İslamiyet’ten süzülen imanının kuvveti ve enginliği onu Kab-ı Kavseyn makamına çıkaran Resûl-u Ekrem’i (aleyhissalâtü vesselam), Cenâb-ı Hakk’a muhatap olma mazhariyetine ulaştırmıştır. Hem Kur’an, iki cihan saadetine ve kâinatın yaratılışına dair neticeleri, ondaki Rabbanî maksatları ve o muhatabın (aleyhissalâtü vesselam) bütün İslam hakikatlerini içinde barındıran yüksek ve geniş imanını beyan ve izah eder. Koca kâinatın bir harita, bir saat, bir ev gibi her tarafını gösterir, çevirir, onu yapan sanatkârın kim olduğunu öğretir. İşte bunları yapan Kur’an-ı Mucizü’l Beyan’ın elbette benzerini getirmek mümkün değildir, onun i’cazının derecesine yetişilmez.

Hem Kur’an’ı tefsir eden ve bir kısmı otuz-kırk, hatta yetmiş ciltlik tefsirler yazan³¹⁵ binlerce yüksek zekâlı, dikkatli âlimin senet ve delilleriyle Kur’an’daki sayısız meziyetleri, nükteleri, hususiyetleri, sırları ve yüksek mânâları beyan etmeleri… Gayba ait haberlerin her çeşidinden sayısız örnekleri bildirip ispatlamaları… Bilhassa Risale-i Nur’un yüz otuz parçasının her birinin Kur’an’ın bir meziyetini, bir nüktesini kesin delillerle ispat etmesi… Ve bilhassa Kur’an’ın mucizelerini bildiren Yirmi Beşinci Söz, tren ve uçak gibi medeniyet harikalarından pek çoğuna Kur’an’da işaret edildiğini gösteren Yirminci Söz’ün İkinci Makamı, Risale-i Nur’a ve elektriğe işaret eden ayetlerin işaretlerini bildiren “Kur’an’ın İşaretleri” adlı Birinci Şua, Kur’an harflerinin ne kadar muntazam, esrarlı ve mânâlı olduğunu gösteren “Rumuzat-ı Semâniye”³¹⁶ adlı sekiz küçük risale ve Fetih Sûresi’nin son ayetinin beş mertebede gelecekten nasıl haber verdiğini ve mucizeliğini ispatlayan küçük bir risale gibi, Risale-i