Barla Yaylası’nda Çam, Katran, Ardıç ve Karakavak Ağaçlarının Bir Meyvesidir
On Birinci Mektup’un bir parçasıdır. Makam münasebetiyle buraya alınmıştır.
Esaretteyken bir gün, dağ başında, muazzam çam, katran ve ardıç ağaçlarının heybetli suretlerini, hayret veren vaziyetlerini seyrederken pek tatlı bir rüzgâr esti. O vaziyeti, pek muhteşem, şirin, gürültülü ve raksa benzer bir zelzele, cezbeli bir tesbihat suretine çevirdiğinden, o eğlence seyri bir ibret bakışına ve hikmet dersine döndü. Birden Ahmed-i Cizrî’nin şu Kürtçe sözleri hatırıma geldi:
هَرْكَسْ بِتَمَاشَا گِه حُسْنَاتَه ژِهَرْجَايْ تَشْبِيهِ نِگَارَانْ بِجَمَالَاتَه دِنَازِنْ
Kalbim, ibret mânâlarını ifade etmek için şöyle ağladı:
يَا رَبْ! هَرْ حَيْ بِتَمَاشَاكِه صُنْعِ تُو زِهَرْجَايْ بَتَازِي
زِنَشِيبُ اَزْ فِرَازِي مَانَنْدِ دَلَّالَانْ بِنِدَاءِ بِاوَازِي
دَمْ دَمْ زِجَمَالِ نَقْشِ تُو دَرْ رَقْص بَازِي
زِكَمَالِ صُنْعِ تُو خُوشْ خُوشْ بِگَازِي
زِشِيرِينِي اوَازِ خُودْ هَيْ هَيْ دِنَازِي
اَزْ وَيْ رَقْصَ امَدْ جَذْبَه خَازِي
اَزِينْ اثَارِ رَحْمَتْ يَافْت هَرْ حَيْ دَرْسِ تَسْبِيحُ نَمَازِي
اِيسْتَادَسْت هَرْ يَكِي بَرْ سَنْكـِ بَالَا سَرْفِرَازِي
دِرَازْ كَرْدَسْت دَسْتهَارَا بَدَرْگَاهِ اِلٰهِي هَمْچُو شَهْبَازِي
بَجُنْبِيدَسْت زُلْفهَارَا بَشَوْق اَنْگِـيزْ شَهْنَازِي
بَبَالَا مِيزَنَنْد اَزْ پَرْدَه هَايِ هَايِ هُويِ عِشْق بَازِي
مِيدِهَدْ هُوشَه كِبِيرِنْهَايِ دِرِينْهَايِ زَوَالِي اَزْ حُبِّ مَجَازِي
Dipnotlar
- el-Cizrî, el-Ikdü’l-Cevherî fî Şerhi Dîvâni’ş-Şeyh el-Cizrî s. 438.