Bir gün Hazreti Ali, Allah Resûlü’ne gelip Kur’ân’ı hâfızasında tutamamaktan yakınır; “Bu Kur’ân göğsümden uçup gidiyor. Onu ezberimde tutamıyorum.” der. Bunun üzerine Resûl-i Ekrem Efendimiz ona, “Cuma gecesinin son üçte birinde kalk; o, meleklerin şahit olduğu zamandır, onda yapılan dualar kabul edilir. Şayet o saatte kalkamazsan, gecenin evvelinde veya ortasında kalk ve dört rekât namaz kıl. Birinci rekâtında Fatiha ile Yasin’i, ikinci rekâtında Fatiha ile Duhan’ı, üçüncü rekâtında Fatiha ile Secde sûresini, dördüncü rekâtında ise Fatiha ile Mülk sûresini oku. Tahiyyâtı bitirdiğin zaman Cenâb-ı Hakk’a güzelce hamd ü senâda bulun. Bana ve diğer peygamberlere de salavât getir. Erkek-kadın bütün mü’minler için Allah’tan mağfiret dile. Bu okuduklarının akabinde de şu duayı söyle!” buyurur¹¹ ve kitaplarda “Hıfz duası” adıyla yer alan duayı tekrar etmesini ister.¹²

Hazreti Ali (kerremallahu vechehu) tarif edildiği üzere bunu beş veya yedi gece yapar ve Allah Resûlü’ne gelip şöyle der: “Yâ Resûlallah! Ben daha önceleri dört-beş âyeti bile ezberleyemiyordum. Fakat şimdi kırk âyet kadar ezberleyebiliyorum. Onu okuduğumda da sanki Allah’ın kitabı gözümün önündeymiş gibi oluyor. Yine önceleri bir hadisi duyup tekrar ettiğimde tam ezberleyemezdim. Fakat, şimdi hadisleri işitip onları rivayet ettiğimde bir harf bile kaçırmıyorum.”¹³